Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Yara açtı bağrımda, yar zannedip sardığım,
Aşk-ı canan bildiğim, kalpte oldu kördüğüm!
Emelimdi onunla ömür boyu mutluluk,
Meğer sonsuz azapmış, emel diye kurduğum!

Neye yarar emeller, dökülmezse amel’e?

Malum nefis emmare, sırf kötülük emreder,
İyi olmak istersen, ol nefsine tam hâkim!
İsteyince bir şeyi; ”bu canının emri”der,
Onunla savaş için, ya savcı ol ya hâkim!

Hangi taşı kaldırsam, kötü rolde bu fail,

On birinde bu ayın, indi çöle nur Ahmed
O, Tevrat’ta Ahyed’dir, son kitapta; Muhammed!
Her meşhuru tanırken, bilmiyorsan onu sen?
Bu geceden tezi yok; öğreniver bir zahmet!

Her görüşü denedi, kaç asırdır insanlık

Muhtaç ise kalp yâr’e; Bab-ı Hakka varsana!
O kapının ardında; yar-i Baki var sana!

Fethedersen o babı; dünya, ukba kar sana!
O kapıdan ıraman; en büyük zarar sana!

Bir yarış var zerratta ermek için hayata,
Meloküller atomlar bu yarışta yan yana.
Yeni bir hayat için uğranıyor memat’a,
Bu Allahtan bir beyan düşünüp inanana!

Önce nebati hayat sonra hayvani yaşam,

Yapılır mı bu bana?
Yakıştı mı şu sana?
Yapmaz insan insana;
Yaptığını yoldaşım!
Soktun belaya başım!

Dünya ehl-i gafa düşmüş
Nara girmiş, nur sanıyor
Kor ateşte, beyni pişmiş
Teni boyar, ruh yanıyor

Beyin laçka, akıl hasta

Şu dünyayı durak kılmış, yol üstünde o yaratan,
Arz üstünde Türkiye yi, etmiş şükür bana vatan!

Biz cennetten geldik arza, elbette ki sınav için,
Kazanınca imtihanı yine ora dönmek için.

Gayet vahim halimiz;
Kaçmış işin ayarı!
Yalan dolmuş kal’imiz;
Kar etmiyor uyarı.

Çaldı dünya galebe;

Uğrattınız bozguna, boza, boza dilim’i!
Has dilimin orijinal, kalmadı tek dilimi.

Arta kalan ucube, ecdadımın dili mi?
Şu nesneye dil diyen, hain midir deli mi?