Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dünya ehl-i gafa düşmüş
Nara girmiş, nur sanıyor
Kor ateşte, beyni pişmiş
Teni boyar, ruh yanıyor

Beyin laçka, akıl hasta

Malum nefis emmare, sırf kötülük emreder,
İyi olmak istersen, ol nefsine tam hâkim!
İsteyince bir şeyi; ”bu canının emri”der,
Onunla savaş için, ya savcı ol ya hâkim!

Hangi taşı kaldırsam, kötü rolde bu fail,

On birinde bu ayın, indi çöle nur Ahmed
O, Tevrat’ta Ahyed’dir, son kitapta; Muhammed!
Her meşhuru tanırken, bilmiyorsan onu sen?
Bu geceden tezi yok; öğreniver bir zahmet!

Her görüşü denedi, kaç asırdır insanlık

Yara açtı bağrımda, yar zannedip sardığım,
Aşk-ı canan bildiğim, kalpte oldu kördüğüm!
Emelimdi onunla ömür boyu mutluluk,
Meğer sonsuz azapmış, emel diye kurduğum!

Neye yarar emeller, dökülmezse amel’e?

Muhtaç ise kalp yâr’e; Bab-ı Hakka varsana!
O kapının ardında; yar-i Baki var sana!

Fethedersen o babı; dünya, ukba kar sana!
O kapıdan ıraman; en büyük zarar sana!

ER-RAHMAN’A HAMDI ŞÜKRÜ UNUTMA!


Öyle çok ki inse olanlar ihsanlar
Saysa şayet sayamazdı insanlar
Unutsa da ihsanları ins, can’lar

Sığışmıyor dünyaya, bir beşerin emeli
Bina etse üstüne, yok ki, arzın temeli!
Gayesine ermeden, yazgı durur önüne,
Yarı yola varmadan, suya düşer ameli?

Hedefine giderken, çıkar binler engeller,

En Güzele Tabi Ol!

Öyle çok ki, piyasada kem kelam,
Pek çoğunda, yok maslahat ve selam

Nimettir sevgi, hoşsa mihengi!
Ölçüsüz sevgiler, felaket olur!
Hak için olanın, bulunmaz dengi,
Allahsız muhabbet, dalalet olur!

“El hubbu lillah, vel buğzu fillah! ”

“Mürşit ilimdir” diyor. Dinlesene bak Ali!
Kim öğrense o, ilmi; manen eder teali.
En zaruri ilimler, mevcut Ayet, Hadiste,
Mürşit, irşat, hikmetin, budur kısa meali!

Çin’de mukim olsa kul, gelip alsın o ilmi!