Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Nice uygarlığı,bağrına bastı.
Her köşesi tarih,kokar Denizli
Koç yiğitler onun,için savaştı.
Yarınlara ışık,tutar Denizli.

Sırtını dayamış,baba dağına

Duygular şiirle buluşsun diye
Mısralar serpilip gelişsin diye
Yepyeni dostluklar oluşsun diye
Buyurun dostlarım meydan sizdedir…..Cevdet Altay

Sevgiyi şiirle anlatın derim

giyinmiş kuşanmış gidiyor toya,
alttan kakül dökmüş üstünden oya,
özenmiş göndermiş mevlam dünyaya,
bu garip gönlümü yakması için.

kendimi o kızın narına yaktım,

Karanlık dünyama bir ışık yaktı
Gönül iklimine daldı,bir kadın
Ceylan edasıyla karşıma çıktı
Cevher kovanında,baldı bir kadın

Ürkek güvercinim,dalıma kondu

Sevdiğim bezenif gediyor toya
Gözleri sürmeli,dodaxlar boya
Aygız gurvan olum men sizin soya
Her gaydıya ayrı sındırıf durma

Herkes sevdiyini qoluna taxır

El ettin göz ettin kanıma girdin,
Amansız bir yola düşürdün beni,
Aşk okunu kötü yerimden vurdun,
Zalim avcı tele düşürdün beni.

Ceylan gözlüm aklın fikrin karışık,

Kem talihe kara kilit vuruldu
Kim görmüşse vay biçare dediler
Kuruldu mahkeme karar verildi
Sen düştün bir zulüm kara dediler.

İnsanlık bu ise ben orda yok um

Şiirlerimde boş yere,
arama kendini.
Seni suskunluklarımın,
en acımasız yerine gömdüm.

Bir zamanlar adınla,

sağcısı solcusu kol kola gezen,
rahatça konuşan her şeyi yazan,
bütün sorununu devleti çözen,
bir ülke istemek bize çokmudur,
bunları yapacak adam yokmudur.

Hüsnükabul değer verdiniz amma,
Bir nebze yaramı sardınız amma,
Kuş tüyünden yatak serdiniz amma,
Gönülde yatıya kalmak bir başka.

Kelli felli beyler toplanıp geldi,