Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

derdimi söylesem dereler dolar,
ağaçlar guruyar çiçehler solar,
çeke çeke dert küpüne dönmüşem,
dost belemi arar belemi sorar.

bir namert sinemi dağladı menim,

Senden ayrılalı yüzüm gülmüyor
Yanarım,yanarım çilem dolmuyor
Hangi tabip gelse çare bulmuyor
Derdime bir çare bul ay sevgilim.

Sol yanım boş kalmış,yatamıyorum.

Yaşama hevesimi
geri getir bana.
Beni çocukluğuma
götüre bilir misin?

Mutluluğa giden

yıl on dört kasım
bin dokuz yüz kırk dört.
bir dramın bapşladığı
yerin adıdır ahıska.

türküm diyen

Bə də nin yorulub bə nizin solub,
Qadasın aldığım sə nə nə olub,
Her gece bir kabus yuxunu bölüb,
Gel uzan dizimə layla çalım yar.

Gülə n gözlə rində n hüzün mü axır,

Bir yüreğim yok artık
sana verecek.
İnancım kalmadı,
Seninle bu yolu
yürüyecek.

yarın evi çaya bakar,
kurban olam bu ne havar,
kapınız ne kalabalık,
kız yoksa dünürün mü var.

kara kazan kaynamadan,

ankara havası hüzün kokuyor,
ciğerime bir dert girmiş yakıyor,
anam bu bayrama beni bekliyor,
doktor izin verse gelirim ana.

hastane odası puslu oluyor,

Beş vakit namazı tamam kılmadın
Otuz iki farzı sordum bilmedin
Fitreyi zekatı zaten vermedin
O sarığı sarma adam ol adam

Hileye mubahtır fetvası verip

gül endama cilvesine nazına,
elma yanağına ela gözüne,
gidin deyin o zalim in kızına,
hasretine yanıp yatağa düştüm.

aç kolları dedim sana geleyim,