Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

bu gadarda zalım olma gaynene,
istesen canımı vererdim sana,
gızın mana aşıx mende gızına,
gel inad elleme onu ver mana, ver mana.

bilirsenki ona deli oluram,

karalı yazılmış anlımda yazım,
ne kışım bellidir ne bahar yazım,
hiç eksilmiyor bu bedende sızım,
ilaç kar etmiyor doktor ne yapsın.

yürekte yara var dizde sızılar,

Eğer bir menzile varmak istersen
Nerden geldiğini bilmen gerekir.
Çok arif bir insan olmak istersen.
Mürşid-i kamili bulman gerekir.

İlim mektebinde kuran okuyor.

Xayalım da seni ulduzların
Arasına qoymuşdum.
O qadar qeşeng parıldıyırdı kı
Ulduzlar seni qısqanırdı.
Bir birine bu yeni gezegendi
Adı goja kişinin bahar dalıdı

hangi amaç ile geldin dünyaya,
bir ömür tükettin gitti hebaya,
treni kaçırdın kalmışsın yaya,
henüz bir karara varmadınmı sen.

kimi türlü türlü yemiş geğirir,

Kader kötü vurdu beni,
Rüzgarda savurdu beni,
Attı kara kazanına,
Bir güzel gavurdu beni.

El at dedim amcam dayım,

O hülyalı gözler,ürkek bakışla
Bir ceylan halimi,sormaya gelmiş
Cennet-i aladan,Kevser akışla
Boşalan gönlüme,dolmaya gelmiş

Talih kuşum gelip,dalıma kondu

Yol üstünde kara çalı
Dargındır iki sevdalı
Olmuşum mecnundan deli
Birde sen üstüme gelme

Hey beni başından atan

Matemli bahtıma ağıt yakarım,
Feryat figan dağı taşı yıkarım,
Her sabah her sabah yola bakarım,
Gelmedin muhannet gene gelmedin.

Uykular göz ile didişip durur,

Nazın kaprise dönüştü
Sevdaya sitem karıştı
Hani herkes ne demişti
Sevme kalpsiz den yar olmaz

Sözlerin kurşundan beter