Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

yıllar geçse yaş kemale ersede,
saç ağarıp dişler bir bir gitsede,
kamburun üstüne kambur binsede,
ruhu hep genç kalır yaşlanmaz şair.

yüreğinde sevda ateşi yakar,

neden ağlıyorum ben hünkür hünkür,
gelde eserini gözlerinle gör,
ey haldan anlamaz hayırsız nankör,
nedir bu çektiğim senin elinden.

bu nasıl sevdadır huzur vermiyor,

Deli gönül soyka gönül,
Yorulmazdım olmasaydın,
Neyime ki dikenli gül,
Vurulmazdım olmasaydın.

Meyil bağladın birine,

Dost dostun elini tutmaz
Dara düşse yardım etmez
Kimse düşküne el atmaz
Yuh olsun böyle zamana

Hırsız bir yolunu bulmuş

Basiretsiz insan gıybete başlar
Sorgusuz sualsiz insanı suçlar
Yüze dost görünür arkadan taşlar
Sen bu mendeburun haline bak, bak

Kalbinde haset var yüzünde sürur

Kafir kara bağda at oynatıyor
Türkmen in dağında hüküm satıyor
Domuz soyu Türk’e kafa tutuyor
Nerde sin ey Türk dünyası nerde sin

Birileri kötü bir oyun yazmış,

Bu evrağın neyi noksan,
Neden olmadı memur bey,
Zahmet edipte bir baksan,
Sabır kalmadı memur bey.

Neden esip gürlüyorsun,

sende onlar gibi yüzmü çevirdin,
yaralı gönlüme birde sen vurdun,
gidecektin neden umutlar verdin,
seni başka biliyordum kara kız.

kötü haberini gelp verdiler,

Kör kara talihin ahbabı oldum
Bilmiyorum en son ne zaman güldüm
Bilmem bu dünyaya ben neye geldim
Dağıl kara bulut dağıl başımdan

Sel olup çağla dın kestin yolumu

Ya istiklal yada ölürüz dedik,
Her karış toprağa ne canlar verdik,
Biz bu bedeli çok ağır ödedik,
Edirne den karsa dağlar bizimdir.

Ermeni itini almış yanına