Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

İblis-i Havari

Nasip kalmamışsa ardan hayadan,
İblis-i havari ederler seni,
Bir gün göçüp gitsen fani dünyadan,
Bilir misin nice anarlar seni.

Rahman iklimine daldık,
Tövbe edip huzur bulduk,
Hakkın kapısını çaldık,
İçeri al Mevla’m bizi.

Doğrulduk yollara düştük,

Hasretine ortak etti ya beni,
Gene çalımını attı atacak.
Çaresiz bırakıp gitti ya beni,
Bir bahana bulup sattı satacak.

Gönül acımasız sevdaya çatmış,

İki Bin Yirmi Dört

Bir yıl daha geçti dertle acıyla
Nice garibanı haşlayıp durur.
Hangi can dayanır böyle sancıya
Hayat fukarayı dışlayıp durur.

bu ne gül endamdır bu ne yaraşıx,
geyinif kuşanıf gene sallanır,
bazan küs gezirsen bazan barışıx,
naza nizemete canmı dayanır.

ağ gerdana gara şeve taxırsan,

İki Yürek Bir Sevda

İlkokulda başlayan, bir sevi hikayesi,
Nakış, nakış işlenmiş, yüreklerin namesi,
Durgun akan ırmağın, çağlayan şelalesi,
Gizemli bir derenin, bir gölüne karışır,

Aramızda sinsi,sinsi gezdiler
Dost görünüp kuyumuzu kazdılar
En sonunda aramızı bozdular
Kahır olsun iki yüzlü insanlar
Sevenlerin kuyusunu kazanlar

Kalbinin güzelliği,yanaklarda gül olmuş,
Ezelden ta ebede, aydınlık bir yol olmuş,
Kök salan her çınara yaprak olmuş, dal olmuş,
Elinde meşalesi,kervanının başında,

Yanıyor oduna can gile gile,
Yetmez mi çektiğim bu kadar çile,
Aylar yıllar değil bir tek gün bile,
Sen senle yaşasan anlardın beni.

Neşeli gözlerim bulutla dolmuş,
Yalnızlık bu benim kaderim olmuş,
Her bayram gözlerim yollarda kalmış,
Hiç kimse kapımı açmıyor annem.

Döndüm gazel döken sarı yaprağa,