Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

bana bir nasihat eyle,
ne edeyim hızır baba.
şaşırıp kalmışım böyle,
ne edeyim hızır baba.

felek kemendini atmış,

Karanlığa o kadar
alışmış ki gözlerimiz,
yıldızlara bile bakamıyoruz.
Gözlerimiz kamaşıyor.

Aydınlığa o kadar

Yirmi altı şubattı,bir acı poyraz esti,
Gözü dönmüş o itler,Türkün yurdunu bastı,
Hocalı kaça kaçta,herkes tenge nefesti,
Belki bir yadım gelir,bağırdılar ıraktan,
Türk dünyası baktılar,bu vahşete uzaktan.

Gidip vefasıza meyil bağladın,
Değmezmiş soysuza yürek dağladın,
Ele inat için, için ağladın,
Sende benim gibi gülmedin Hülya.

Berhane gönlüne, geçmedi sözün,

Huşu Kadehi

Gönül kervanını sür bizim ele,
Menzil seni özler yol seni özler.
Nede yakışırsın, yar bizim ele,
Çiçek seni özler, gül seni özler.

Zemheriden farksız,baharım yazım,
Seneler ömürden, çalıp gidiyor.
Huysuz uykularla kavgalı gözüm,
Soğuk duvarlara, dalıp gidiyor.

Gönül işi, bakmaz, hal ahvalına,

Sensiz gözlerimi uyku tutmuyor,
Ne haldesin merak edip dururum.
Artık bu yatak hiç cazip gelmiyor,
Bir sağa bir sola dönüp dururum.

Ruhumun ışığı hüzme gözlerin,

Tebessüm dile gelmiş,niçin gülmüyor yüzün,
Bulutlanmış gözlerin, bakışlarında hüzün,
Kelimeler anlamsız, sitemkardı her sözün,
Al canım feda olsun, senin güler yüzüne.
Elvan, elvan gülünle, sen yine dön özüne,

Firkatın içerde  hicrana döndü ,
Şen bağıma,hüzün kuşları kondu,
Gözlemekten feri,ışığı söndü,
Yol yorgunu olmuş, hey yar gözlerim,
Yollarına, bakar  bakar özlerim.

Hayırsız Evlat
Gereksiz görülmüş eşya misali,
Başından atan var ana, babayı.
Yozlaşmış düzende çoktur emsali,
Mezatta satan var ana babayı.