Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Hesap Soruyor

Yüreğe dolanan aşk sarmaşığın,
Dışı süslü ama içten kuruyor.
Sevgiden habersiz seven aşığın,
Halleri tavırdan hesap soruyor.

ele yadıma tüşürsen,
üreyim gaynar gazan kimi gaynıyır,
mana ele gelir min ildi gedifsen,
burnumun uju göynüyür.

keçirttiyimiz günner geli gözümün

Keşke hiç yüzünü görmez olaydım
Takılıp peşine gelmez olaydım
Ah gönlümü sana vermez olaydım
Dünyamı başıma yıktın insafsız

Başıma açtığın bela yetmez mi

İnsan oğlu masum doğar.
Çoğu su canavar olarak,
ruhunu teslim eder.
Nedense o an önceden,
hiç kimsenin aklına gelmez.
Dünya lezzeti uğruna,

Nifak tohumu ekilen aleme kandı özüm,
Bir zulmet-i zamanede, esmanı yakar közüm,
Dipsiz bir kuyu içinde, bir dost aradı gözüm,
O nasıl bir kalemdir ki, sahipsiz yazdı beni.

Helal rızık haktır dedim, tamah edip çalmadım

İnsanlık insanı hakir görüyor,
Zamane nahağı sevip koruyor,
Zalimler mazlumdan hesap soruyor,
Neden garip, garip bakıyor diye.

Bahtına sığınmış, sınar özünü,

Gönülden gönül’e şimşek çakarken,
Sevdanın alevi canlar yakarken,
Bir karar verip de yola çıkarken,
İnsanın yanında insan olmalı.

Karanlık geçmişten hesap soracak.

Garibi dünyada fazla gördüler.
Sorgusuz sualsiz karar verdiler.
Dost görünüp yüreğinden vurdular.
İki gözü durmaz ağlar garibin.

Gönül tezgahında efkar dokuyor.

İnsan Var

Çivisi çıkmış artık, kainatın vesselam,
Gündüz kabus görürde, hayra yormaz insan var.
Hükmü kalmamış yazık, icabetin vesselam,
Dili kopsa ağzında, bakla durmaz insan var.

Yanıyor oduna can gile gile,
Yetmez mi çektiğim bu kadar çile,
Aylar yıllar değil bir tek gün bile,
Sen senle yaşasan anlardın beni.