Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Uçmayı unutan garip bir kuşum,
Kafeste kendimi arayıp durdum.
Keder deryasına vurur göz yaşım,
Sırtımda derdimi arayıp durdum.

Canımı acıtan kaygılar ile,

Hayat Hikayem

Geçmiş maziye gömülmüş,
Nerde kaldın geleceğim.
Tebessüm yasa bürünmüş,
Bilmem nasıl güleceğim.

Gene duman çökmüş gönül dağına,
Şen kuşlar uğramaz Gülşen bağına,
Ağlamaktan döndün kan çanağına,
A kara gözlerim gül artık yeter.

O kıray çağları ne çok özledim,

Hayat Yokuşu

Bir acayip hüzün çökmüş üstüne,
Hayaller erimiş buza dökülür.
Aldığı her nefes zulüm kastine,
Benlik teranesi öze dökülür.

Derdime bir çare arar dururum,
Başımı duvara taşa vururum
Çok yaşamaz ben bu dertten ölürüm,
Ölürsem sebebim sensin hayırsız.

Senden ayrı geçen gecem gündüzüm,

Cinnetin her gazabı, saç başımı yolarken,
Kayıp ettim kendimi, hayatın gizlerinde.
Umudun yaprakları, birer birer solarken,
Yaşamın ip uçları, belirdi sözlerinde.

Bakışları cezbetti , albenili yanaklar,

Güz mevsimi ömre, çok erken geldi.
Yürekte bulutlar, gözde sel olmuş.
Sevimsiz misafir kapıyı çaldı,
Bu koca çınara, gör ne hal olmuş.

Bülbül öten dala, baykuşlar konmuş,

Gene güller açıf hazoyun yolu,
O sallanıf gelen gız kimin gülü,
Bir elde cıngırça birinde gova,
Gedende boş gedir gelende dolu.

Görende gözünü mennen gaçırma

ne deyim ey zalim sana
gene koydun derde gama
bu yaşta bu sazı bana
çaldırdın ya helal olsun

yaraladın sol yanımdan

Her kadın birer çiçektir,
Sevgiyle süslenir onlar.
Ömür yolunda mihenktir.
İlgiden hoşlanır onlar.

Anamızdır bacımızdır,