Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Sensizlik içimde derin bir yara
Bana şahit olsun bu dağ bu dere
Yoldurma'm gülümü yaban ellere
Gir koluma yar bu elden gidelim

Koymazlar bu elde yüzümüz gülmez

Sene elli altı dünyaya geldim,
Bir su misaliyim,akar giderim.
Öyle bir alem ki, şaşırdım kaldım,
Ağzım açık kalmış, bakar giderim.

Filiz verdi ömür tomurcuk açtı,

Bu gün dokuz mayıs günü,
Yeniden dünyaya geldim.
Bir maziye gömdüm dünü,
Eski hesapları sildim.

Otobüste gördüm onu,

Dostluk Savaşı

Gül yerine diken versen elime,
Senin gülistana girmem imkansız.
Bir taş taşıyorsan yürek yerine,
Mekanında yuva kurmam imkansız.

Sığınmışım sana yüce yaradan,
Çıkmaz sokaklara yol etme beni.
Lütfeyle müşkülü kaldır aradan,
Zulümkar kuluna kul etme beni.

Can evimden uçan kuş olayımda,

Dostumsan eğer,
hatalarımı yüzüme söyle,
vur tokatı suratıma,
korkma o tokatın acısı
tez geçer çünkü o el
dost elidir.

Dözəbilmirəm

Gözlətme yolları, gəl ay sevgilim,
Men Bu ayrılığa, döze bilmirem.
Sənin üçün ölürəm, bil ay səvgilim,
Mən Bu ayrılığa, dözəbilmirəm.

Çiçehli yollardan el ele keçsek,
Ayın ışığında mehebbet etsek,
Qolları dolayıb beraber yatsak,
Güneşli gün kimi olar geceler olar geceler

Uzansa geceler sabah olmasa,

Hasretin bağrımda yara
Sensin bu derdime çare
Yar ceset im bir mezara
Girmeden gel girmeden gel

Yeter bu hasretten bıktım

Sürdün fıkratına,canım yanıyor
Hasret oku değmiş, yaram kanıyor
Dilim susmuş,yürek gene anıyor
Ne olur sevgilim,gel artık yeter

Bu ayrılık canı,yakıp dağlıyor