Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Kurumaya yüz tutmuş, gazel döken dalımdan,
Filiz vermiş yeniden, tomurcuk açıyorsun,
Kervan geçmez, kuş konmaz, sarpa saran yolumdan,
Bir sülün edasıyla, salınıp geçiyorsun .

Tene mana katıyor, yeşil ipek gömleği,

İndim pınarın yoluna
Rastladım dertli geline
Canlar dayanmaz haline
Ağlama gelin ağlama yeter
Ben senden beter dertli gelin

Derun de bağım

İstemem uzatma hoyrat elini,
Arkamdan konuşup, söz dizme yeter.
Cennet olsan almam, bir tek gülünü,
Derun de bağımı sen bozma yeter.

Zaman çok kötüdür gençlik bozulmuş
Namerde gün doğmuş mertse üzülmüş
Cebin de malboro borca yazılmış
Fiyaka bin beş yüz yetemiyorum

Cahili alime derse kalkışır.

Getmesen ne olar yanımda qalsan
Qanayan yarama bir mehlem çalsan
Üşüyen gelbimi eline alsan
Qoyasan qoynuna sarsan deyirem

Tez keşti ömürün baharı yazı

Düşürdü sevdaya, verdi ayarı ,
Gönül kapısından, girince canan.
Allandı pullandı, çehre duvarı,
İpekten çarşafı serince canan.

Arzu kadehinde, bade getirdi,

Şehadeti şerbet diye içmişiz,
Yavruyu vatana kurban etmişiz,
Biz tarihi toz dumana katmışız,
Bu gurura mazhar olamaz kimse.

İlhamım susmuştu konuştu bu gün,

Doğru dürüst çalışmazsan,
Kendin ile barışmaz san,
Adam gibi konuşmazsan,
Dil başına bela olur.

Nasılsa sahipsiz dersen,

Gönül bir deryadır,görünmez dibi
Seviyorum dersin azarlar gibi
Sanki bir başkası gibi sahibi
Yürek başka söyler,dil başka söyler

Karanlık dünyama,doğan güneştin

Dimağ-ı Cevher

Zamanı hayalle avutma hey can,
Akan suyun geri dolacağı yok.
Dimağ-ı cevheri dağıtma hey can,
Serabın hakiki bulacağı yok.