Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Yarım Hikayeler

Bir ömür zemheri yaşadık durduk,
Bahardan habersiz yazdan habersiz.
Biz den olmayanı dışladık durduk,
Gizem den habersiz gizden habersiz.

Can suyu ulaşmayan, çınarın dalı gibi,
Sararttın yaprağımı,bir hazanın gizinde.
Sevgiliye uzanan nedamet gülü gibi,
Kuruttun, hüzünlü bir, romanın önsözünde.

Senin için yanarken, bir yudum su vermedin,

Elden uçup gitti civan çağlarım,
Nerde güvendiğim yüce dağlarım,
Viran olmuş,mor sümbüllü bağlarım,
Dikeni ağlıyor, güller yastadır,

Sevginin yerine haset oluşur,

Ferini söndürdün yorgun gözümün,
Takatını kestin yaşlı dizimin,
Bu dünyadan göçen gelin kızımın,
Matemine bürünmüşüm yastayım.

Karanlığa mahkum eden güneşin,

Deli gönül kondu halden bilmeze
Yoruldum peşine ben geze,geze
Dilinden mey damlar dudaklar meze
Yatırıp dizime seve sim gelir

Harcadın düşürdün dillerden dile

Yaxma Məni

Alagözlü şirin bla,
Sinem dönüb qızqın çölə,
Üzünü döndərib ələ,
Yaxma məni, yaxma məni,

Beteri olursa, mahcup olursun,
Partizan olma dost yoluna yazık.
Ellerin yüzünde şaşıp kalırsın,
Ellerine yazık koluna yazık.

Birisi sarayda başkanım diyor,

Yazık

Gururumdan taviz verip,
Döktüğüm dillere yazık.
Dost canlısı bir can sanıp,
Düştüğüm hallere yazık.

Yazıklar Olsun

Gönül sayfasından sildim adını,
Yazdığım o güne yazıklar olsun,
Ahde vefasız o nankör kadını,
Sevdiğim o güne yazıklar olsun.

Saf altın yürekli bir, kadın çıkmış
Okyanus adında,bir dernek kurmuş
Garip gurabaya kol kanat germiş
Kimsesize kimse,oluyor yengem

Çocuklar çiçektir solmasın diye