Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

İyirmi altı şubatdı bir acı Poyraz ə sdi,
Gözü dönmüş o it ler.Türkün özünü basdı,
Xocalı qaça qaçda hamı tə ngə nə fə s di,
Bə lkə bir kömə k gə lə r, qışgırdılar ıraxdan,
Türk dünyesi baxdılar, bu vahşə tə qiraxdan

Zengin imalar ile, bakarken gözlerime,
Derman diye inledim, takat sız dizlerime,
Dil kifayet etmedi, fukara sözlerime,
Sığındım sevabına, bakıyorum öylece.

Keder zincirini boynuma taktın.
Her anı isyana mahkum bıraktın.
Bu tene tarifsiz bir ateş soktun.
Sen gittin gideli yakar içimi.

Gözlerde gülecek heves mi koydun.

Bu dünyaya neye geldin
Anlat bakım ne gün gördün
Omuz çökmüş gözler dalgın
Vay haline Yakut bacım.

Otuz beş demeden yaşın

Yalancı Yürek

Bir daha yüzümü görmez diyorsan,
Kime çağlıyorsun yalancı yürek.
Tek damla yaşına değmez diyorsan,
Neden ağlıyorsun yalancı yürek.

Yalan dünya yalan ettin
Evler yıktın talan ettin
Her geleni pişman ettin
Gider dolanı, dolanı

Hep ağlattın güldürmedin

Hoş avaz bir kuş misal, bir çalıya konmuşum,
Bir feryadın içinde, mumsemaya dönmüşüm,
Karanlık bir vicdanda, yana yana sönmüşüm,
Daha mı eriyeyim , güzel hatırın için?

Huzurlu bir yuvamız,olsun senle diyorsun,

Can diyene, sitem edip durursun,
Burnunun dikine gidip durursun,
Mezatta dostunu satıp durursun,
Bir garip alemde yalan olmuşsun.

Burnunun ucunu görmüyor gözün,

Ne zaman ılık bir
mevsim rüzgarı
serinletse yüzümü,
çocuk olmak geliyor
içimden.

Çektiğim bunca dert çile bitmedi.
Bu kadar yamalar yedim yetmedi.
Sıktılar kaç kere durdu atmadı
Bu kadar üstüme gelmeyin yeter.

İnsanca yaşamak zor mu geliyor?