Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Geçmişini unutursan,istikbali yitirirsin,
Nekes ile dost olursan, kendini yer bitirirsin,
Kumpas ile sultan olsan, tahta helal getirirsin,
Zerre miskal insan isen,sen sen ol gel dön özüne,
İşi gücü fitne fesat, tükür papazın yüzüne.

Dünya fani insan ölür
Ardında dostları kalır
İnsanın dar günü olur
Üç dostum var biri sormaz

İçlerinden dışladılar

doğdun yaşıyorsun öleceksin.
güzelliğini bir kalkan gibi kullandın,
arkasına saklanıyorsun paranın.
üç kuruşa kibir,
kara bir kalbe esir,
yaşadığını sanıyorsun.

...
Geldiğim yerdeki çiçeği gülü
Bulamadım burada dertliyim gardaş
Dertli dertli öten güzel bülbülü
Bulamadım burada dertliyim gardaş...MEHMETALİ IŞIK

Umut fakirin ekmeğidir
aşıdır yaşam savaşıdır.
Garibin yol arkadaşıdır,
sırdaşıdır.

Umut varsa binlerce

Kesme can suyunu
umutlarımın.
Yeniden filizlenmeye
yüz tutmuşken
Eğer sarartırsan
o yapraklarI,

Sükut-u hayal ile dost olmuşsa bir kişi,
Yakasını bırakmaz, onun asla geçmişi,
Bir yol yorgunu olmuş,bu sevdanın dervişi,
İsimsiz bir mezardır, onun asıl niyeti,
Unutmuş kara toprak göndermiyor daveti.

Kaderin cilvesi boynunu eymiş,
Verdiği efkarı huzurdan saymış,
Gülen gözlerine hüzün mü değmiş,
Ondandır yüreğim buruk atıyor.

Hasretin ateşi teni kavurur,

Gülesora kara haberin geldi,
Ağaçlar kurudu çiçekler soldu,
Dediler ki Yusuf oğlunuz öldü,
Nasıl öz canına kıydın be Yusuf.

Zavallı gönlünü birine verdi,

Yüzyılın Ahmağı

Bir balon uçurur meşumun biri,
Havalanır yere konmaz budala,
Herksin hakkında ileri geri,
Zırlayıp duruyor kanmaz budala,