Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Neyse derdin açık söyle
Bakma sitemli sitemli
Etme zulüm insaf eyle
Bakma sitemli sitemli

Gönül gamlı başım darda

Bu çorak tarlamın körpe fidanı
Salmışsın bir ateş yakıyor canı
Sana kavuşmanın var bir imkanı
Aman vermez sizin elin dağları

Yüzünü dönderme gözlerime bak

Son Şiir

Kendime yüklenip yeter kızdığım,
Her derde eyvallah deyip dözdüğüm,
Bu son şiirimdir sana yazdığım,
Gönül ikliminden atmadan önce.

Hoş geldin can dostum gönül haneme
Özlemiştim seni göreyim dedim
Uzak durma öyle otur yanıma
Yüzümü yüzüne süreğim dedim

Gurbetin kahrını bilir çekeni

Sorma usta sorma garip halımı,
Batırdılar seyrek suda salımı,
Kazandım çakallar,yedi malımı,
Dostlar meclisinde,soyuldum usta.

Geçtiğim yollarda güller açardı,

tertemiz aşkımı sen inkar ettin
benden iyisini buldun mu söyle,
sevdamı çaresiz bırakıp gittin,
söyle bari mutlu oldun mu söyle.

yüreğimden vurgun yedim vuruldum,

Dili sivri olur sevgisizlerin,
Söyle, incitmesin acı sözlerin,
Vecd ile bakan o ela gözlerin,
Bendeki insanı görmüyor artık.

Olura olmaza konuşuyorsun,

Muruzu bir karış, çatmış kaşını,
Zorlayıp duruyor, sabır taşını,
İnsanın kaprisi, yıkar eşini,
Acısı görünmez sızı görünmez.

Nefrete seslenir soytarı sözü,

İki dost el ele vermiş,
Aydınlık bir yola girmiş,
Her gönülden bir gül dermiş,
Sözün ustaları diye.

Davet etmiş şairleri,

bir çift göze esir aldın,
sen beni canım sen beni.
sol yanımdan yaraladın,
sen beni canım sen beni.

çok müşkül bir hala saldın,