Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Başım dumanlıdır,can pare pare.
Sürmüş fıkratına, kaldım biçare.
Seher yeli haber, ver nazlı yare,
Hasreti boynuma,yıkıp gitmesin.

Bulutlu bu gözler,akıp çağlarken.

Türkiye vatanımız, dinimizse İslam dır,
Bu yolda ki tek rehber, kuran-ı azmişandır,
Peygamber gül Muhammed,namı cennet mekandır,
Şehit kanıyla süslü, ovasına dağına,
Laiklik teminattır,selam Türk bayrağına.

bülbüle figanı çokmu görmüşler,
ağlar gül dalında gözünde yaşlar,
üstüme doğan gün acıyla başlar,
boşuna yanmışım kız senin için.

gözlerime bakıp yemin etmiştin,

Artık veda ettim bizim ellerle
Sana gelmek için düştüm yollara
Sevdim diye sakız oldum dillere
Kem söz bana şirin dil senin olsun

Gülistan içinde sana bakayım

Seni yazdım gene gönlüme,
her gün biraz daha artan
sevdanı bastım canıma.
Seni yaşıyorum aşkların
en acımasız hasretine bürünerek.
Sana koşuyorum,yaralı yüreğimin

bir zalım sevdaya mahkum yaşarım,
günler gelip geçmez sen olmayınca,
hasret deryasını nasıl aşarım,
gönül iflah olmaz sen olmayınca.

ruhum zindanında huzur bulmuyor,

Fırtınalı bir günde sensizliğin
kıyısında yürüyorum
her adım atışımda
bastığım yer ayağımın
altından kaçıyor

Sensizlik
Hayallerin umutla
Dertleştiği karmaşık
Bir dünyanın içinde
Yüreğin en müstesna
Odasında seni misafir

Yüz üç yıl önce dedik, Çanakkale geçilmez,
Aslanların ininde, çakalın ne işi var?
Hak yolunda savaşan, Türkün kolu bükülmez,
Bir ölüp bin dirilen, çok Seyit onbaşı var.

O ecdat ki tarihe, namıyla destan yazan,

Hoş geldin dünyama baharım yazım
Hey zülal yüreklim bülbül avazım,
Gülistanda gülüm sen iki gözüm,
Ne iyi ettin de geldin sevdalım

Keşke bir can dostum olsaydı derdim,