Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

bir çift göze esir aldın,
sen beni canım sen beni.
sol yanımdan yaraladın,
sen beni canım sen beni.

çok müşkül bir hala saldın,

Sende gittin
git canın sağ olsun
git yolun açık olsun
üzülüyorsun biliyorum şimdi
yüz üstü bırakıp gittiğin için
dünyamı başıma yıktığın için

SENDEN HABERSİZ
Gönül bir selvinin dalına konmuş
Selviden habersiz daldan habersiz
Tutuşmuş bedenim narına yanmış
Dumandan habersiz külden habersiz

Mende seni sevdim hemde səndən çox.
Mən başına döndüm sən inanmadın.
Gaşların yay etdin kirpiyi də ox
Mən sənə vuruldum sən inanmadın

Rahmetin Gazabı

Çatlamış toprakta dal misaliyim,
Rahmetin gazabı yağar mı bilmem.
Soğuktan titreyen kül misaliyim,
Beklediğim güneş doğar mı bilmem.

Reis Efendi

Karnı toklar nerden bilsin derdini,
Mazluma güneşin doğacağı yok.
Aldatıp durursun kendi kendini,
Bu devranın böyle süreceği yok.

sülükler toplanmış emer kanını,
var elden gidince yakar canını,
soysuza harcadın her imkanını,
ellisinden sonra yol verdi sana.

kırılmaz sandığın dalların vardı,

Ne sende o neşe var, ne bede eski heves,
Riyakar tebessümle, sabredip duruyoruz.
Tutsak etmiştir bizi, mutluluk denen kafes,
Mesnetsiz mevzularla, kılı kırk yarıyoruz

Muhabbet kalesinin, doruğuna çıkardık,

Şahsi Güneşim
Yağmur lodosla yarışır,
Seli dereye karışır,
Yürek kafesle vuruşur,
Sen yadıma düştün yine.

Sahtekar Mısralar

Mazata düşürmüş has ipeğimi,
Sevgisi paradan puldanmış meğer.
Onun için çarpan bu yüreğimi,
Basamak olarak kullanmış meğer.