Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Koskoca bir ömrü yoluna serdim
Sen çiğnedin bari ele çiğnetme
Canımdan koparıp bir gönül verdim
Sen harcadın bari ele harcatma

Oyuncak olmuşum zalim elinde

Çok kadın tanıdım
Hiç birine bu köhne yüreği
Emanet edemedim
Ya yine kırılırsa diye

Nedense bu sefer

Fanidir bu dünya kimlere galmış,
Özünü gasırsan ay emi oğlu.
Zaten vuran kötü yerimden vurmuş,
Birde sen küsürsen ay emi oğlu.

Viran olmuş bağda bagkuşlar ötür,

İki yürek bir olmuş,bir sevdayı taşıyor,
Gönüllere muhabbet, ne güzel yakışıyor,
Bazen diller susarda,gözleri konuşuyor,
Kaç gönül ısınıyor, bu ateşin közüne,
Her can mazhar olamaz,bu ahvalin gizine.

Endişe-i İkbal

Akçe gönül koymuş bakmaz yüzüne,
Endişe-i ikbal gelmez çözüme,
Ah vah olsun senin kara yazgına,
Bu gidişle çilen dolmaz emekli.

Mısra ya vezin’e bakma at girsin,
Uyakmış temaymış boş ver sat gitsin,
Birinden al o birine kat gitsin,
Bu meydana merdan insan gerekli.

Senden olmayanı sövüp yermeyen,

Muhabbet bağında fırtına çıkmış
Laleden sümbülden gülden eser yok
Sitemli sözlerin dünyamı yıkmış
Güler yüzden tatlı dilden eser yok

Dostlar hasret kaldım mutlu yuvaya

Kulak ver babaya canım evladım
Sensin benim iki kolum kanadım
Herhangi konuda istersen yardım
Yanındayım oğul bunu bilesin

Tatlı başlayalım sohbete söze

Büküldü bu yaşta belim
Tutmuyor ayağım elim
Yetmedi mi bunca zulüm
Darmadağın ettin felek

Aman felek zalim felek

yüzüm güleç ama içim karalı,
hayal iflas etmiş gönül yaralı,
dağlar yüreğimde sıra sıralı,
dosttan darbe yedim çare yerine.

yıkıldı duvarım bir viran oldu,