Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

İçer de hasret var kimse bilmiyor
Yürekler matemli yüzler gülmüyor
Dumanlıdır başın geçit vermiyor
Yol ver ağrı dağı yol ver ne olur
Sevdam yollarımı bekleyip durur

Boş yere arama günah bizdedir,
Her kirli emelde her kem sözdedir,
Herkese hasetle bakan gözdedir,
Afaki horlayıp durma dünyayı.

Ağaçları kesip ormanı yaktık,

Dünya Malı

Harcamazsan hak yolunda,
Ateş tutarsın elinde,
Bir cambaz olur sonunda,
Satar vicdan merhameti.

Düşüncelerim

Hey gönül n’olacak gözlerin hali,
Yağmura tutulmuş düşüncelerim.
Mantıksa bir yağlı kâğıt misali,
Buruş buruş olmuş düşüncelerim.

Eğreti bir yuvanın muhabbet kuşlarıyız,
Her başıboş dolaşan, imgelere sarıldık,
Delikli uykuların zoraki düşleriyiz,
Bulanık su misali, aka aka burulduk.

Gönülsüz misafiriz, karmaşık bir makama,

Gurbet ellerinde boynum bükülmüş.
Parçalanmış ciğerlerim sökülmüş.
Yaş yerine kanlı hicran dökülmüş.
Kan ağlarım artık el çekin benden.

Reva mı gördünüz bana zulüm’ü

Ne merdiven çıkar nede yokuşa
Ağızda sökülür dişler peş peşe.
Ne zaman gelmişim bilmem bu yaşa.
Bir baktım ki gençlik elden gidiyor.

İçime gömülmüş bahtımın sesi

Yine hasret düştü gönül şehrine,
Hangi can dayanır gurbet kahrına,
Hissiyatlar dönmüş mahşer yerine,
Çağlaya, çağlaya göz elden gitti.

Ne tez hazan değdi ömür bağına,

Ahu gözlerine, kurban olduğum
Çağırır yanına el eder bana
Yalınız yanında huzur bulduğum
Açmış kollarını gel eder bana

Yıllardır kendimi aradım durdum

ellerin bağlanır kalırsın naçar,
dostların beş adım o yana kaçar,
ah ile vah ile günlerin geçer,
tutunacak bir tek dalın olmazsa.

yoksulluk bir yanda dertler bir yanda,