Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

GÖZDE
Tomurcuk çiçeğim açmadan soldu,
Bir hoyrat el onu dalından yoldu,
Ne gözyaşım dindi ne çilem doldu,
Hasretin bağrımda kor oldu Gözde.

Görende gonlumda çiçehler açar
Qaranlıx yollara ışıxlar saçar,
Kestin amanımı qalmışam naçar
Halım çox yamandı vax ay gözel gız

Daramış saçını töhmüş omuza,

Bu adamda kimdir diye sordular
Önümüze türlü engel koydular
Bizi ayrı, ayrı yola vurdular
Arkan sıra baka kaldı gözlerim

Bir anda içimde bir ateş yandı

Bir bakış su misal, içime aktı,
O anda aklımı aldı gözlerin.
Kap kara dünyama bir ışık yaktı,
Vuslata özenen yoldu gözlerin.

bu şehrin her bir insnı,beni çok iyi tanırlar,
dolaştığım bu caddeler,azmı kahrımı çektiler.

ıslak kaldırım taşları birer sırdaşım oldular,
parktaki salkım söğütler kucaklarını açtılar.

Serseri bir hayalin,takılmışız peşine,
Dört elle sarılmışız, her başıboş düşüne,
Yıllar akıp geçiyor, erek boşu boşuna,
Emr-i Haktan habersiz, vurdum duymaz insanlık.

Acziyete teselli, arıyor her sözümüz,

Gözümün gilesi başımın tacı
Bu xesde üreyin sende ilacı
Yar aşgın badası zeherden acı
İçsem mi bilmirem içmese mi yar

O gara teline darağın olum

Bu aleme bastın kadem,
Yoksa edep,olmaz erdem,
Aç gözlü ey beni adem,
Ölsen gene gözün doymaz.

Bozdun ömür törpüsünü,

Bir garip yol beni gurbete saldı,
Yeşeren her umut dalında soldu,
Daha yeni aklım başıma geldi,
Hançerin sırtımı deldiği zaman.

İnsandır sanarak boş hayal kurdum,

Gül Dedi Bana

Çiçekle bezenmiş baharım yazım,
Gülmeye meyletmiş bu asık yüzüm,
Mihriban bakışlım bulmuş bir çözüm,
Gönlümün sultanı gül dedi bana.