Uzaktayım diye unuttu sanma
Bil ki yüreğimde yaşıyorsun sen
Unuttu Derlerse sakın inanma
İşte tam şuramda duruyorsun sen
El sözüne uyup bana gücenme
Hayat denen acı yükü
Düşe kalka taşıyorum
Bu can bende değil sanki
Bedavadan yaşıyorum
Hayat bana hiç gülmedi
Hayat bıçakmış ben ise bir kurban
Parça parça bölüp dağıttı beni
Ayırdı yuvadan yardan sıladan
Issız köşelerde ağlattı beni
Mor menekşe dağım çöllere döndü
Hayat bir ırmak misali
Akmaz geriye geriye
Ellerin olan sevgili
Bakmaz geriye geriye
Dağlar yerinde dağdır
Elleri mağrur ettin bizi mağdur
Felek senin adaletin bumudur?
Ele güneş doğar bize de yağmur
Felek senin adaletin bumudur?
Şu gönlüme söz geçmiyor
Unut diyorum unutmuyor
Unutmuştur diyorum inanmıyor
Gitti diyorum bir gün gelir diyor
Gönlüm bile benle eğleniyor
Gülmedi talihim gülmedi yüzüm
Her gün ağlamaktan kurudu gözüm
Lokman bile bulamadı bir çözüm
Ne çaresiz dertmiş gönül yarası
Gün geçtikçe artıyor yürek sızım
Ne zaman ağardı saçlar
Biz daha dün doğmadık mı
Ömür biterken son çanlar
Çalındı da duymadık mı
Ne gün gördük ne bir güneş
Dünya dediğin imtihan yeri
Herkesin tutulur not defteri
Hanın hamamın olsa ne fayda
Kalacak olan bir mezar yeri
Yolların yürüyeceğin kadar
Esin ey rüzgarlar esin
Götürün beni buradan
Kimse yerimi bilmesin
Çok çektim ben bu sevdadan
Bu sevda beni bitirdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!