Hasretin çöktüğü zaman
Tütüyor başımda duman
Ölmeden gelsen ne olur
Yok mu sende hiç din iman
Seninim derdin el oldun
Uzaktayım diye unuttu sanma
Bil ki yüreğimde yaşıyorsun sen
Unuttu Derlerse sakın inanma
İşte tam şuramda duruyorsun sen
El sözüne uyup bana gücenme
Kalk gidelim hemşo senle sılaya,
İçime bir özlem çökmüştür şimdi,
Hasret kaldım anaya babaya,
Anam yollarıma çıkmıştır şimdi,
Yaylacılar yürümüştür yaylaya,
Yine hüzünler bastı bu akşam beni
çocuk gibi oturdum yine ağlıyorum
Yıllardır görmesem de ahu gözlerini
Ben her dakika seninle yaşıyorum
Kan geliyor yaralı ciğerlerimden
Bir yar sevdim Hezeli
Yanakları gamzeli
Salınır suya gider
Tozanlının güzeli
Çıkmış yayla düzüne
Bir su doldur içeyim
Kepeneğin suyundan
Sivaslı vaz mı geçer
Güzel sevme huyundan
İstasyon caddesinde
Biz de aynı Yaratan’ın kuluyuz
Kendi halinde bir insan oğluyuz
Neden gülmüyor hiç bizim yüzümüz
Kötü talihim gülmez kaderim
Yolunu şaşırıp bizede gelsen
Göçünü yükleyen buralardan gitmiş
Kimi evini satmış kimi terk etmiş
Tarlalarında yaban otları bitmiş
Böylemiydi eskiden köyümüz bizim
Açardı dağlarda çiğdemler nevruzlar
Küçüksün naziksin kıyamam sana
Dönüp git küçüğüm kendi yoluna
Bir kendine bak birde dönüp bana
Diyar diyar burdan sürerler bizi
Sen küçüksün anlamazsın halimden
İnanıp ellerin sözlerine
Gitme ne olur leylak kokulum
Düşürüp bizi elin diline
Gitme ne olur leylak kokulum
Çıldırırım sesini duymayınca
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!