Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Ben seni;
Karlar yağarken sevdim.
Karlar kadar beyaz,
Karlar kadar temiz,
Karlar kadar saf,
Yalansız ve berraktı.

Ne olur sevgili !

Yorgun yüreğimi,
İncitmeden sev.
Kabuklanmış yaralarımı,
Kanatmadan sev.

Doğarken beni ağlattın
Yaşarken söyle neden
Her gün bir dert başlattın
Önceki dertler bitmeden

Kırılsın seni yazan kalem

Bu nasıl gidiş ki dönmedin
Ateşlerde yandım gelmedin
Bir selam olsun göndermedin
Söyle sevgilim..!
Söyle beni hiç mi sevmedin?

Unutursun bir gün dediler
Gelip hep teselli verdiler
Demek sevmeyi bilmediler
İlk sevgiler unutulmazmış

Sevda sökülüp atılmazmış

Şu Sivasın ayazı
Sert olur gardaş sert olur
Candan sever yiğidi
Mert olur gardaş mert olur
Alamazsa yarini
Ölene kadar dert olur

Çok uzaklardan geliyorum
Ruhum yorgun, kendim yorgun
Yaralı bir yüreğim var
Kadere kızgın dostlara kırgın
Ben uzaklardan geliyorum
Geçen yıllarıma dargın

Senin her şeyin yalanmış.
Özün yalan, sözün yalan.
Kaç mevsim beklettin beni,
Yazın yalan kışın yalan.

Sevmedim onu demişsin,

Mürekkebi göz yaşımdan
Sana bir mektup bırakacağım
Kağıdı mezar taşımdan
Sana bir mektup bırakacağım

Ben her gün ağlıyorum

Gittin ya haber vermeden
Bir elveda bile demeden
Senin bana bu yaptığını
Unutamam ben ölmeden