Yarın yine bayram .
Şimdiden boşaldı şehir.
Sevinemiyorum bile,
Herkes gidiyor bir, bir.
Çocukken ne güzeldi;
Her şey tatlı idi bayramda.
Boyumca çocuklarım olsa da
Alnımda çizgiler çoğalsa da
Saçlarıma beyazlar dolsa da
Büyümedim büyüyemedim.
Yıllar geçse de çar çabuk
Bir gün gibi geçti ömrüm
Umutlarım ziyan oldu
Kurudu yaprağım gülüm
Gönül bağım viran oldu
Gözümden dökülen yaşlar
Yine gece oldu
Sokaklarda bir ben varım
Yürüyorum ağır ağır
Şehir ıssız
Ben ıssızım
Dost dediğin vuruyor hançerini
Dünyanın ben seveyim neyini
Ayıramadım dostum ile haini
Kendinden bile korkar oldum
Dost arar iken buldum düşman
Çilelerim bir gün olsun bitmedi
Bitti derken geçti ömrüm yetmedi
Uzattım da kimse elimi tutmadı
Acılarımı aldım yanıma gidiyorum
Garip ama hep onurlu yaşadım
Açtım ellerimi sana yalvarıyorum
Al canımı Allah'ım dayanamıyorum
Bırakıp gitsede beni kor ateşlere
Sevmiştim Allah'ım unutamıyorum
Hayat denen acı yükü
Düşe kalka taşıyorum
Bu can bende değil sanki
Bedavadan yaşıyorum
Hayat bana hiç gülmedi
Hayat bıçakmış ben ise bir kurban
Parça parça bölüp dağıttı beni
Ayırdı yuvadan yardan sıladan
Issız köşelerde ağlattı beni
Mor menekşe dağım çöllere döndü
Hayat bir ırmak misali
Akmaz geriye geriye
Ellerin olan sevgili
Bakmaz geriye geriye
Dağlar yerinde dağdır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!