Sensizliğin mahkumu olmuşum
Çaresizlik gardiyanım benim
Acıların içinde kaybolmuşum
Yok arayanım soranım benim
Sensiz her yer sanki bana hücre
Bir yaz mevsimi biterken
Kavaklar pamuk dökerken
Sevda nedir bilmezken
Henüz çocukken ve erken
Ben daha onaltımdayken
Ölesiye sevdim seni
Ne boynuma sarıl ne elimi tut
Uzaktan bir görsem o yeter bana
Yıllardır içimde yaşar bir umut
Ölmeden bir görsem o yeter bana
Dünya gözü ile son defa görsem
Anam sana haber saldım
Sen haberim almadınmı
Gurbet elde hastalandım
Ölüyorum duymadınmı
Beni buradan götürün
Gülerim sen gülersen
Ağlarım üzülürsen
Seni öyle sevdim ki
Ölürüm sen gidersen
Gidersen yaşayamam
Ne zaman gözümü açsam
Felek benim karşımdasın
Bilmem ki nereye gitsem
Neden benim peşimdesin
Kaçıyorum peşimdesin
Seni benim gibi seven mi vardı
Uğrunda canını veren mi vardı
Kadir kıymetini bilen mi vardı
Sana diyecek söz bulamıyorum
Siyah saçlarım yolunda ağardı
Bilsem onu sever miydim
Yollarından geçer miydim
Sokakları mekan tutup
Her gün böyle içer miydim
Adımı bile anmasın
Her gün toprağa
Düşüyor bir iki çocuk
Kiminin evi sıvasız
Kiminin camı yok
Millete bakıyorum çıt yok
Düşünüp soruyorum..!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!