Şu gönlüme söz geçmiyor
Unut diyorum unutmuyor
Unutmuştur diyorum inanmıyor
Gitti diyorum bir gün gelir diyor
Gönlüm bile benle eğleniyor
Elleri mağrur ettin bizi mağdur
Felek senin adaletin bumudur?
Ele güneş doğar bize de yağmur
Felek senin adaletin bumudur?
Bozulmuş gardaş bu dünyanın düzeni
Güçlülere tartıyor terazisi ile mizanı
Hayat dediğin gardaş bir cadı kazanı
Kaynayıp durur içinde ezileni ile ezeni
Gülmedi talihim gülmedi yüzüm
Her gün ağlamaktan kurudu gözüm
Lokman bile bulamadı bir çözüm
Ne çaresiz dertmiş gönül yarası
Gün geçtikçe artıyor yürek sızım
Göstermedin baharımı yazımı
Güldürmedin ağlattın gözümü
Çok özledim oğlumu kızımı
Bırak yakamı gideyim gurbet
Kaybetmişim sağımı solumu
Bir bavulum bir ceketim
Gurbette ömrüm tükettim
Hem atamı hem sılamı
Senin yüzünden terk ettim
gün gün artıyor acılar
Ben her gün ağlıyorum senin bundan haberim yok
Ben her gün ölüyorum senin bundan haberin yok
Ben seni hala seviyorum senin bundan haberin yok
Haberin olsa bile nafile çıkıp bir gün geleceğin yok
Akşam olur yine başlar acılar
Tazelenir yüreğimde sızılar
Öyle ıssız öyle yalnız kaldım ki
Bir ben varım birde suskun duvarlar
Çok zormuş böyle severek ayrılmak
Çakallar üşüşmüş mazlumun başına
Göz dikmiş insanın ekmeğine aşına
Ne kalıbına bakıyorlar ne de yaşına
Çıkmışta ortaya dürüstlük satıyor
Yemiş kulların hakkını doymamış
Çok uzaklarda yaralı bir kadın
Ben kadere küskün o bana dargın
Atsam kendimi uçsuz denizlere
Söner mi yüreğimde ki bu yangın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!