Çok çektim ey hayat senden
Söyle ne istersin benden
Almadık neyim bıraktın
Bu ruhumdan bedenimden
Canımı acıtıyorsum
Gülmedi talihim gülmedi yüzüm
Her gün ağlamaktan kurudu gözüm
Lokman bile bulamadı bir çözüm
Ne çaresiz dertmiş gönül yarası
Gün geçtikçe artıyor yürek sızım
Göstermedin baharımı yazımı
Güldürmedin ağlattın gözümü
Çok özledim oğlumu kızımı
Bırak yakamı gideyim gurbet
Kaybetmişim sağımı solumu
Bir bavulum bir ceketim
Gurbette ömrüm tükettim
Hem atamı hem sılamı
Senin yüzünden terk ettim
gün gün artıyor acılar
Ben her gün ağlıyorum senin bundan haberim yok
Ben her gün ölüyorum senin bundan haberin yok
Ben seni hala seviyorum senin bundan haberin yok
Haberin olsa bile nafile çıkıp bir gün geleceğin yok
Hayat denen acı yükü
Düşe kalka taşıyorum
Bu can bende değil sanki
Bedavadan yaşıyorum
Hayat bana hiç gülmedi
Hayat bıçakmış ben ise bir kurban
Parça parça bölüp dağıttı beni
Ayırdı yuvadan yardan sıladan
Issız köşelerde ağlattı beni
Mor menekşe dağım çöllere döndü
Hayat bir ırmak misali
Akmaz geriye geriye
Ellerin olan sevgili
Bakmaz geriye geriye
Dağlar yerinde dağdır
Kalk gidelim hemşo senle sılaya,
İçime bir özlem çökmüştür şimdi,
Hasret kaldım anaya babaya,
Anam yollarıma çıkmıştır şimdi,
Yaylacılar yürümüştür yaylaya,
Hasretin çöktüğü zaman
Tütüyor başımda duman
Ölmeden gelsen ne olur
Yok mu sende hiç din iman
Seninim derdin el oldun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!