Ne zaman dönsen sırtını geri
Fırsat bilip vururlar hançeri
Dost gibi görünüp yılan çıkan
Kimleri gördüm gardaş kimleri
İnsanlık ölmüş yerde yatıyor
Yaban gülümü senin adın
Yaban ellerinde açıyorsun
Küsmüşsün belli ki birilerine
Sordukça susup kaçıyorsun
Rüzgar mı vurup geçti dalına
Çık yollara gel diyorsun
Mümkünüm mü var geleyim
Bağladı gurbet yolumu
Buralarda biçareyim
Tükendi hep umutlarım
Yaşamak zormuş gurbette
Ölüyorum her saatte
Gurbet denen bu illette
Zordayım gardaşım zorda
Bir yandan başım belada
Ilgıt ılgıt esen yeller
Ben o yarimi yitirdim
Geçiyor aylar seneler
Ömrümü boşa bitirdim
Beni böyle bırakıp gittiğinde
Çaresizce hep ağladım yasemen
Sevdan solmasın diye yüreğimde
Gözyaşlarımla suladım yasemen
Çiçekler içinde tek seni sevdim
Ne selam yolladın ne kendin geldin,
Dönerim demiştin, gittin dönmedin.
Böyle yapmazdın sen candan sevseydin,
Bu bayramda yüreğimi yaktın yâr.
Herkes toplanmış bayram yapıyorlar,
Ben çocukken
Hiç oyuncaklarım olmadı
Arabalar yaptım
Kendi emeğimle
Konserve kapaklarından
Karpuz kabukların dan.
Ben seni;
Karlar yağarken sevdim.
Karlar kadar beyaz,
Karlar kadar temiz,
Karlar kadar saf,
Yalansız ve berraktı benim sevgim.
Mutluluğun kenarından
Birazda bana ver felek
Usandım artık canımdan
Birazda bana gül felek
Bir gurbette bir sılada




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!