Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Avucum içinde bir yüz,
Yüreğimde yanan bir köz,
Dudaklarımda bir çift söz,
Bırakıp gittin dünyamdan...

Bir hastane odasında,

El sözüne baktık ele inandık
Boş yere küstük boşuna darıldık
Şimdi iki yabancıyız biz artık
Seninle bir dost bile kalamadık

Ne zormuş böyle sevip de ayrılmak

Senin olmadığın her yan,
Gurbet olur gülüm bana.
Yanımda olmadığın her an,
Eziyet ve zulüm bana...

Celal Özdemir

Buldun benim gibi şaşkın,
Yalanmış kız sevgin, aşkın,
Dünyamı başıma yıktın,
Senin yatacak yerin yok.

Çok ağlattın sen seveni.

Biz bu memleketi beraber kurduk
Yoktu cephede sen ben o ayrılık
Sen kimsin ki böleceksin ey zındık
Milletime dokunda gör o zaman sen

Atalarımın kanından dır rengi

O bakışların neydi?
Sanki kalbimi deldi
Aşık oldum ben sana
Gözün gözüme değdi...

Göz gördü gönül sevdi

O, o zamanlar çocuktu
Gül dalında tomurcuktu
Büyüdü seni unuttu
Bir sen unutmadın gönül

Üstünden seneler geçti

Bunca yıl geçtikten sonra,
Gelsen de razı değilim.
Yürek olmuş param parça,
Sevsen de razı değilim.

Bırak kalsın yaş gözümde,

Yalan yanlış anlattılar
Bizi bizden koparttılar
Engel deme yollar,dağlar
Kar tutmadan gel sevdiğim

Yükleyip gamın yükünü

Dost bildiğim sırtımdan,
Yar dediğim bağrımdan,
Yaramı gösterdiğim,
Yaramdan vurdu gardaş.

Pay verdiğim, aşım dan,