Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Kıvılcım dım alev aldım
Yana, yana kora döndüm
Ne kül lendim ne de söndüm
Senin haberin olmadı

Acı çile geçti ömrüm

Sıla nere gurbet nere
Karıştırdım birbirine
Bir gün keder bir gün çile
Çekiyorum her gün böyle

Ne evim var nede yurdum

Ne haldeyim şimdi bir görsen beni
Sen öldürdün seni candan seveni
Gel de bir mezar kaz,biç tir kefeni
Hesapsız kitapsız sevmişim seni

Celal Özdemir

Bir mektup saldım Gürüne
Ulaştı mı yar eline
Duydum ki elin olmuşsun
Yaram düştü çok derine

Ağlama kurban olurum

Hangimiz gidenin arkasından ağlamadık?
Hangimiz umutlarımıza tutsak olmadık?
Hangimiz yitik sevdaların içinde kaybolmadık?
Bırakın artık şu sahtekarlığı, bırakın iki yüzlülüğü,..!
Hepimiz acılardan pay aldık, hepimiz nema landık....

Acıdır gurbetin ekmeği suyu
Benzemez bizim oralara huyu
Dost sandığın arkandan kazar kuyu
Ben düştüm bari sen düşme hem şehrim

Tanımaz seni hısımın akraban

Hani bir çocuk vardı ya,
Kara yağız delikanlı..!
Mahallenin en güzel,
En iyi kalpli kızına sevdalı
O hiç değişmedi
Eskisi gibi hümanist

Kır dümeni buradan kaptan
Sevdanın icat edilmediği,
Dertlerin bilinmediği,
İnsanlığın ölmediği,
Bir yer biliyorsan eğer
Oralara doğru götür beni.

Kurudu dalım yaprağım
Ne yuvam var ne toprağım
Kandilimde bitti yağım
Karanlıklar içindeyim

Olmadı dikili taşım

Ulan arkadaş bu nasıl iş böyle?
Seversin, seversin, seversin...
Sonra yoktan bir sebeple küsersin,
Ya o çekip gider, ya sen gidersin..

Gurur yaparsın ama yine de beklersin.