Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Tek mevsimlik çiçekmişsin meğer sen,

Mahallenin en güzel kızı,  Süsen.

Seninle geçen mutlu günlerimi,

Bu yol kardeşlik,demokrasi yolu,
Özlemiştik yıllardır bu tabloyu,
Hem sağcısı,hem orta hem de solu
El ele yürüyor birliğe doğru
Yürüyor,yürüyor,Taksim'e doğru...!

Tanımak istersen birini,
bir gün düşüyormuş gibi yap.

Dost olan elini tutar,
düşman olan cebini yoklar.

Ezildim topraklar gibi,
Döküldüm yapraklar gibi,
Gelip bir görsen halimi,
Sende tanımazsın beni...

Celal Özdemir

Bir daha dünyaya gelirsem eğer,
Bil ki ben yine seni seveceğim.
Tanrıdan dileğin nedir deseler,
Ben Tanrı’dan seni dileyeceğim.

Seninle yaşamak her şeye değer,

Bir daha dünyaya gelirsem eğer,
Bil ki ben yine seni seveceğim.
Tanrıdan dileğin nedir deseler,
Ben Tanrıdan seni dileyeceğim.

Seninle yaşamak her şeye değer,

Bilmem ki feleğin benle derdi ne
Devirdi salımı düştüm derine
Halin nedir diye sormayın bana
Yaşıyorum işte sürüne sürüne

Toprak oldum çiğnediler geçtiler

Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.
Adım mecnun oldu elin dilinde.
Öl dedinde, ölmedim mi yolunda ?
Ben peşinden koşa koşa yoruldum...

Bir yanım Madımak,

Diğer yanım Başbağlar.

Bir yanımda yangınlar,

Sen beni terk etmiştin ama;
Sevdan beni hiç terk etmedi !
Okyanuslara attım, çıkıp geldi.
Zindanlara kapattım, yıkıp geldi.
Zincirler taktım kırıp, kırıp geldi.
Ahmet Arif'in kaderi misali;