Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Mutluluğu benden alıp,
Dertleri bana bıraktın.
Yüreğime kibrit çakıp,
Sen beni ateşte yaktın.

Alev, alev yaktın beni,

Bak şarkımız çalıyor,
Sen de duyuyor musun?
Kulaklarım çınlıyor,
Yoksa ağlıyor musun?

Resmin elimde şimdi,

Sen aklıma düşünce,
Ben de hüzne düşerim.
Hüzün mateme,
Matem de geceme düşer...

Celal Özdemir

Her bir yaram,her bir dosttan
Bilmem hangini diyeyim
Anlatmaya kalksam baştan
Sen de ağlardın hemşerim

Neler çektim ah bir bilsen,

İmkansızlığı bilerek,
Kadere isyan ederek,
Gözlerinden yaş dökerek;
Sen de sevdin mi ben gibi?

Gece hayalinle yatıp,

Aslında sen de seviyordun,
Ben de seviyordum.
Ne sen bana diye biliyordun,
Ne ben sana diyebiliyordum.
Şimdi aklıma geldi de;
''Ah o çocukluk günlerim ah'' diyorum...

Sen geldiğinde:
Acılar dinecekse,
Şiirler bitecekse,
Şarkılar susacaksa,
Saatler duracaksa,
Gelme sevgilim.

Sen gidince bu şehirden;
Tüm şehir zindana döndü,
Güneş bir daha doğmadı.
Mevsimler hazana döndü,
Baharı gören olmadı.
.

Sen gittin acıların bende kaldı,

Bazen kabuk tuttu, bazen kanadı.

Benim içimde yanan yangınları,

Sen gittin acıların bende kaldı,

Bazen kabuk tuttu, bazen kanadı.

Benim içimde yanan yangınları,