Ben daha dün bir çocuktum,
Ne zaman ihtiyar oldum ?
Gül dalında tomurcuktum,
Ne zaman sarardım soldum ?
Birgün gün yüzü görmeden,
Yağsın sağanak, sağanak,
Yağsın Nisan yağmurları.
Ne toz kalsın, ne bir tozak,
Yıkasın tüm sokakları.
Celal Özdemir
Ben seni beklerken,
Her trenin her seferinde,
Nice yolcular gelip geçti
Sen yoktun içlerinde.
Şimdi sızılar vurdu
Beklemekten dizlerime
Ne olur sevgili
Yorgun yüreğimi
İncitmeden sev
Kabuklanmış yaralarımı
Kanatmadan sev
Ne Yazar
Zaten felek vurmuş bana.
Birde sen vursan ne yazar.
Herkes bir taş atmış bana.
Birde sen atsan ne yazar?
Kitaplar defterler çantan kolunda
Yürürdük seninle okul yolunda
Mazimiz sanki dün gibi aklımda
Aklıma düştükçe ağlarım gülüm
Hatıra defterimde bir resmin var
Okyanusun ortasında,
Gezen bir sandal gibiyim.
Kimseler yok etrafımda,
Şaşkınım, aptal gibiyim.
Bir o yana, bir bu yana,
Maaş kiranın yarısı,
Faturalarda cabası.
Açlıktan müzik çalıyor,
Mide Ankara havası.
Bir gün olsun gülemeden,
Göz yaşımı silemeden,
Vuslata erişemeden,
Ne çabuk bittiniz yıllar ?
Ben şimdi ne yapacağım?
Kaçıp gitsem ben dağların başına
Yine düşüp gelir dertler peşime
Felek hançerini sokmuş döşüme
Kader bundan sonra gülse ne çare
Uçan kuşlar haber verin o yare




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!