Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Tanımak istersen birini,
bir gün düşüyormuş gibi yap.

Dost olan elini tutar,
düşman olan cebini yoklar.

Ezildim topraklar gibi,
Döküldüm yapraklar gibi,
Gelip bir görsen halimi,
Sende tanımazsın beni...

Celal Özdemir

Bir daha dünyaya gelirsem eğer,
Bil ki ben yine seni seveceğim.
Tanrıdan dileğin nedir deseler,
Ben Tanrı’dan seni dileyeceğim.

Seninle yaşamak her şeye değer,

Bir daha dünyaya gelirsem eğer,
Bil ki ben yine seni seveceğim.
Tanrıdan dileğin nedir deseler,
Ben Tanrıdan seni dileyeceğim.

Seninle yaşamak her şeye değer,

Bilmem ki feleğin benle derdi ne
Devirdi salımı düştüm derine
Halin nedir diye sormayın bana
Yaşıyorum işte sürüne sürüne

Toprak oldum çiğnediler geçtiler

Güneş battı, hüzün  bastı,

Gün karardı,  kuşlar sustu.

Ben hiç böyle olmamıştım,

Hasretini dilim, dilim,
Yüreğimde biriktirdim.
Adını söylerken dilim,
Gel son bir defa göreyim.

Yıllarca sevdim uzaktan.

Kovdum artık kalbimden
Eski, yeni kim varsa.
Sevmeyeceğim artık,
Dünya güzeli olsa.

Kimi dünyamı yıktı,

Ömrümde ki son yaprak
Düşüp olsa da toprak
Sana olan sevdamı
Bil ki tarih yazacak

Ne Kerem nede Mecnun

Sivas’a yine şiir yazdım bugün,
rüzgârın taşıdığı eski bir türkü gibi…
Her dizesi biraz gurbet,
her kelimesi biraz memleket koktu.

Taşına yazdım, toprağına yazdım,