Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Ben senin;

Utangaç bakışlarını,

Gözlerini kaçırışlarını,

Gülün dikenini sökme,
Diken gülün bekçisidir.
Seveni üzüp hor görme,
Seven, aşkın işçisidir.

Celal Özdemir

Sevenler hiç gülmezmış,
Acı çeker ölmezmiş,
Yüreğinde ki yara
Ömür boyu geçmezmiş

Avuçla verdiklerin
Bir tane vermiyorsa,
Sil gitsin hayatından,
Kazanan sen olursun.

On adım gittiklerin

Gün batımında,şafakta,
Hep ağlattın beni hayatta.
Gözyaşı bıraktığım sokaklarda.
Şimdi biraz da sen ağla…

Celal Özdemir

Eskiden;
Dostlarım vardı.
Akrabalarımdan yakın,
Akrabalarım kardeşten yakın,
Kardeş ise canımdan yakındı.

Girdi bahçeyi dolandı,
Sivaslı bir sıracalı.
Aklımı başmdan aldı,
Sivaslı bir sıracalı.

Sıracalı sıracalı,

Bana çektirdiklerini
Şimdi sen çekiyormuşsun
Duyunca benim ismimi
Utanıp ağlıyormuş sun

Dememiş miydim ben sana

İçimde yaktığın ateş sönmeden,

Karşıma çıkmanın sırası mıydı ?

Gözlerimden akan yaşlar dinmeden,

Başı karlı dağlarını,
Kıvrım, kıvrım yollarını,
Kalesini meydanını,
Çok özledim ben Sivas'ın

Bahçesinde gullerini,