Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Bir sevda treni durdu durakta,
Götürdü bıraktı çıkmaz sokakta.
Ne tren geri döndü, ne o yar geldi,
Bekledim yıllarca elim şakakta..

Celal Özdemir

Bir gün gittin uzaklara kayboldun
Bilmem ki uzaklarda sen ne buldun
Niye gidip de sen ellerin oldun?

Söyle sevgili şimdi mutlu musun
Sen yüreğime çok yakışıyor dun..!

Alın teri dökmediğin,
Haram lokma yutma evlat.
Üç günlük şu dünya için
Şerefini satma evlat.

Eğilme Hak'dan gayrıya,

Aşkının narına düşmüş yüreğim
Senden başkasını sevemiyorum
Senin adına kilitlenmiş dilim
Senden gayrısını diyemiyorum

Bağladılar sanki iki gözümü

Sen denizsin, ben efkar.
Vur üstüme, üstüme !
Dağıtsın efkarımı dalgalar.
Biliyorum bu son mevsim,
Ben hazanım, sense bahar.
Aramızda mesafeler var !

Avuçla verdiklerin
Bir tane vermiyorsa,
Sil gitsin hayatından,
Kazanan sen olursun.

On adım gittiklerin

Gün batımında,şafakta,
Hep ağlattın beni hayatta.
Gözyaşı bıraktığım sokaklarda.
Şimdi biraz da sen ağla…

Celal Özdemir

Eskiden;
Dostlarım vardı.
Akrabalarımdan yakın,
Akrabalarım kardeşten yakın,
Kardeş ise canımdan yakındı.

Girdi bahçeyi dolandı,
Sivaslı bir sıracalı.
Aklımı başmdan aldı,
Sivaslı bir sıracalı.

Sıracalı sıracalı,

Bana çektirdiklerini
Şimdi sen çekiyormuşsun
Duyunca benim ismimi
Utanıp ağlıyormuş sun

Dememiş miydim ben sana