Yıllar önce
Yoluma çıkıp,
Ankara ya gitme.!
Ankaralılar güzel olur
Bir Ankaralı bulursun,
Beni unutursun..
Bizim zamanımızda:
Ne emitasyon sevdalar
Ne protez kadınlar
Ne de 8 kavanozu yüz liraya
Sahte ballar vardı.
Her Şey
Yakıp ta ciğerlerimi
Gidiyorsun demek he mi
Allah biliyor suç kimde
Sende mi yoksa bende mi
Sorarlarsa bitti derim
Kavurup da yüreğimi köz ettin
Savurup da küllerimi toz ettin
Sen baharda mevsimimi güz ettin
Artık bundan sonra ben seni sevmem
Seviyorum dedin beni aldattın
Sen gittin gideli günler geçmedi
Diken doldu bağlar güller açmadı
Perdelendi gözüm yolu seçmedi
Sana gelmek için yol bulamadım
Bir gelip de görsen garip halimi
Bir gün bulut olsam başında gezsem
Bir gün yağmur olsam tenine düşsem
Bir gün rüzgar olsam saçında es sem
Bu özlem bu hasret biter mi bilmem
Kimimiz halk dedik
Kimimiz millet dedik
Anlamadık birbirimizi
Aslında aynı şeyi söyledik
Gel artık bir olalım
Dağların en yücelerine çıksam
Bağırıp söyleyip orda ağlasam
Kızılırmak gibi akıp çağlasam
Biraz olsun acım diner mi bilmem
Derdimi kimseye diyemiyorum
Senden başka yar mı sevdim
Yar seni gördüm göreli
Bahçelerden gül mü derdim
Ben sana gülüm diyeli
Kapınızdan geçmeseydim
Diyarı gurbet elde
Zordayım çaresizim
Ağlarım bir köşede
Dardayım kimsesizim
Ne kapım var gidecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!