Tozanlı'nın tozlu yolu
Dağlarında açmış gülü
Seni kim ağlattı yarim
Kirpiklerin sulu sulu
Akar gider yeşil ırmak
Yarin sevdasından ben yana yana
Ölüyorum artık ağlama ana
Yinede küskün değilim ben ona
Son bir defa görsem o bana yeter
Mezarımı kazın yarin yoluna
Sen gittin ya sustu cümle bülbüller
Bozuldu bağımız kurudu güller
Çağırsam gelmez ki giden seneler
Bir ben bir sevdan kaldı buralarda
Sürünüyorum işte aralarda
Ya kurumuş bir gülün
Ya saçından bir telin
Ya da beyaz mendilin
Olsaydı keşke bende
Gülünü koklayarak
Örselenmiş zedelenmiş duygularım
El değmeden biten sevdalarım var
Hüsranla sonlanan kısır sevdalarım
Temelinden yıkılmış umutlarım var benim
Bittikçe yeniden başlayan davalarım
Kor ateşlerde yanasın
Yana yana kül olasın
Kimse kapını çalmasın
Issız kalasın ben gibi
Hiç bahtiyar olmayasın
Ben bir fidandım hayatsa bir hızar
Her gün parça parça bitirdi beni
Ne bir mevsim gördüm nede bahar
Yaşarken mezara yatırdı beni
Yine aklıma düştün,
Yine yaramı deştin.
Madem ki sevmiyordun!
Ne idi bana kastın?
Bu ettiğin reva mı?
Adım söylendikçe ağlıyormuş sun
Uzaklara bakıp dalıyormuş sun
Mutlu muyum diye soruyormuş sun
Anladım ki gülüm sende mutsuzsun
Sanki ben seni unuttum mu sandın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!