Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Sevda mı aşk mı?
Adını koyamıyorum
Dilimin ucuna geliyor
Susuyorum konuşamıyorum
Şaşırdım be güzelim
Karışığım çok karışık…!

Ben ömrümde
Sevgililer gününü
Hiç yaşamadım
Tek bildiğim şey
Oturup bir köşede
Sensizliğe ağladım

Yarin sevdasından ben yana yana
Ölüyorum artık ağlama ana
Yinede küskün değilim ben ona
Son bir defa görsem o bana yeter

Mezarımı kazın yarin yoluna

Sevmedim demişsin bunuda duydum
Yıkıldım duyunca şaşırıp kahroldum
Bir zamanlar sana bebeğim diyordum
Şimdi senin adını şerefsiz koydum

Bugünlerde yok yine ne tadım ne tuzum
Dışım gülüyor ama kötüyüm bir hoşum
Sanmayın ki koca bir büyük devirdim
Aşkı meze yaptım sevdadan sarhoşum

Şairin Şiiri:

Kullanılacak Malzemeler

Bir tutam yalnızlık
Bir kaç kaşık acı

Garip ömrüm kışlara
Gözlerim hep yaşlara
Bedenim ataşlara
Mahkum oldu sayende

Kimisi deli dedi

Yıllardır bir haber alamıyorum
Uzak mısın yakın mı bilmiyorum
Yalnızca bir hayalle yaşıyorum
Seni son defa görmek istiyorum

Yakarken yüreğimi bu hasretim

Altın değilmiş
Taşı ve toprağı
Gariplerin Tuzağı
Sevgili İstanbul unuz
Alın sizin olsun

Kadın dediğin
Elbisesi ile değil
Cüssesi ile değil
Cilvesi ile değil
Yüreği ile kadındır