Ömür dikenli bir yolmuş
Geze geze ben usandım
Yaşamak kördüğüm olmuş
Çöze çöze ben usandım
Hayat kağıt ben bir kalem
Tozanlı'nın tozlu yolu
Dağlarında açmış gülü
Seni kim ağlattı yarim
Kirpiklerin sulu sulu
Akar gider yeşil ırmak
Unutamadım
Şu daldaki kuş bile olamadık
Onlar yuva yapmış biz yapamadık
Dinlemedik bir kez olsun birbirimizi
Ellere inandık güvenip onlara kandık
Biraz çocuktuk biraz da cahildik
Yürü boyuna bakam
Ne bu cilve bu endam
Çok güzelsin kız anam
Tokatlısın ellaham
Kaçma benden gel beri
Ne dedim de küstün bana
Bilmem nedir kastın bana
Yetmedi mi cilvelerin
Kül oldum ben yana yana
Tombul yarim
Hatıra defterimden düştü bir resim
Uzandım almak için titredi ellerim
Oğlum gördü sordu baba bu da kim
Kısıldı sesim bir şey söyleyemedim
Eski bir dostum dedim inanmadı buna
Ben çektim acını
Ben çektim kahrını
Ben çektim cefanı
Ben çektim sevdanı
Hasretin yüreğimde
Taşırken amansız acını
Sen gittin ya sustu cümle bülbüller
Bozuldu bağımız kurudu güller
Çağırsam gelmez ki giden seneler
Bir ben bir sevdan kaldı buralarda
Sürünüyorum işte aralarda
Bilmem dağların karı eridi mi ?
Derelerin Irmaklara indimi ?
Kaybettim gurbette kendi kendimi,
Hafik’ten bir haber verin turnalar.
Köse dağında açtı mı çiçekler
Nereden düştüm bu aşka
Seven benim alan başka
Her gün acı her gün keder
Görüp sevmeseydim keşke
Gece biter gün ağarır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!