Ayrılığın acısını
Ben yaşarım ben bilirim
Yürekteki sancısını
Ben yaşarım ben bilirim
Ben bir fidandım hayatsa bir hızar
Her gün parça parça bitirdi beni
Ne bir mevsim gördüm nede bahar
Yaşarken mezara yatırdı beni
Kor ateşlerde yanasın
Yana yana kül olasın
Kimse kapını çalmasın
Issız kalasın ben gibi
Hiç bahtiyar olmayasın
Bir gün bulut olsam başında gezsem
Bir gün yağmur olsam tenine düşsem
Bir gün rüzgar olsam saçında es sem
Bu özlem bu hasret biter mi bilmem
Senden başka yar mı sevdim
Yar seni gördüm göreli
Bahçelerden gül mü derdim
Ben sana gülüm diyeli
Kapınızdan geçmeseydim
Dağların en yücelerine çıksam
Bağırıp söyleyip orda ağlasam
Kızılırmak gibi akıp çağlasam
Biraz olsun acım diner mi bilmem
Derdimi kimseye diyemiyorum
Bizim zamanımızda:
Ne emitasyon sevdalar
Ne protez kadınlar
Ne de 8 kavanozu yüz liraya
Sahte ballar vardı.
Her Şey
Kimimiz halk dedik
Kimimiz millet dedik
Anlamadık birbirimizi
Aslında aynı şeyi söyledik
Gel artık bir olalım
Yakıp ta ciğerlerimi
Gidiyorsun demek he mi
Allah biliyor suç kimde
Sende mi yoksa bende mi
Sorarlarsa bitti derim
Adım söylendikçe ağlıyormuş sun
Uzaklara bakıp dalıyormuş sun
Mutlu muyum diye soruyormuş sun
Anladım ki gülüm sende mutsuzsun
Sanki ben seni unuttum mu sandın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!