Var ise cebinde paran
Herkesle iyidir aran
Yeter ki bir düşmeye gör
Kalmaz hısımın akraban
Var ise atın araban
Yel vurdu dalıma yaprağıma
Sel vurdu bahçeme toprağıma
Ateş düştü yüreğime bağrıma
Acılar içinde kaldım Allah’ım
Dost dediklerim vurdu sırtımdan
Mecnunum sayende gördüğün gibi
Perişan halimden utanıyorum
Ayaktayım diye sanma ki diri
Gittiğin gün öldüm yaşamıyorum
İkimizden de çok şey almış yıllar,
Seninde saçların ağarmış ey yar.
Hani nerde şimdi o eski çınar ?
Seninde yaprağın sararmış ey yar.
Hep aynı duruyor sanırdım seni,
Bir of çekerek derinden
Hayatımdan sildim seni
Bir çizik geçip üstünden
Defterimden sildim seni
Yüreğimin derininden
En sevdiğim aydı Eylül,
En sevdiğim renkti Eylül,
En sevdiğim kokuydu Eylül,
En sevdiğim şarkıydı Eylül...
Ben şimdi Eylülü hiç sevmiyorum..!
Bir mektup saldım Gürüne
Ulaştı mı yar eline
Duydum ki elin olmuşsun
Yaram düştü çok derine
Ağlama kurban olurum
Duvarlarına kalp resmi çizdiğim,
Ortasına adımızı yazdığım.
Yollarında adım ,adım gezdiğim,
Bir Sivas’ı bir seni unutmadım.
Yazdığım şiire ilham aldığım,
Biz bu memleketi beraber kurduk
Yoktu cephede sen ben o ayrılık
Sen kimsin ki böleceksin ey zındık
Milletime dokunda gör o zaman sen
Atalarımın kanından dır rengi
Kürt'ü, Çerkez'i,Laz'ıyla,
Bağlamasıyla,sazıyla,
Kızanıyla,balasıyla,
Bu memleket bizim..
Batısıyla, doğusuyla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!