Biz bu memleketi beraber kurduk
Yoktu cephede sen ben o ayrılık
Sen kimsin ki böleceksin ey zındık
Milletime dokunda gör o zaman sen
Atalarımın kanından dır rengi
Öyle yorgun ki gözlerim
Her gün gözyaşı dökmekten
Öyle yorgun ki ellerim
Gözyaşlarımı silmekten
Öyle yorgun ki günlerim
Alıp götürdü seni
Bir Ankara treni
Hala kulaklarımda
O ayrılık sireni
Sen unutmuşsun ama
Verem gibi,kanser gibi,
Sardı sevdan her yerimi.
Ben acılar içindeyken,
Kim sarıyor bedenini?
Akar gözümden kanlı yaş,
Bir gün gittin uzaklara kayboldun
Bilmem ki uzaklarda sen ne buldun
Niye gidip de sen ellerin oldun?
Söyle sevgili şimdi mutlu musun
Sen yüreğime çok yakışıyor dun..!
Alın teri dökmediğin,
Haram lokma yutma evlat.
Üç günlük şu dünya için
Şerefini satma evlat.
Eğilme Hak'dan gayrıya,
Gidince buradan o yar,
Üstüme yıkıldı dağlar.
Bir enkazın altındayım;
Ne arayan, ne soran var.
Ne yurdum var, ne diyarım,
Yıllar yılı dargın,dargın,
Senden ayrı geçti her gün.
Çağırsan da gelmem gayrı,
Ben yorgunum yürek yorgun..
Bir gün keder.bir gün hüzün.
Bir sevda treni durdu durakta,
Götürdü bıraktı çıkmaz sokakta.
Ne tren geri döndü, ne o yar geldi,
Bekledim yıllarca elim şakakta..
Celal Özdemir
Sevipte ayrıldığın zaman,
İki yabancı oluyor insan.
Gelip geçtikçe yanından,
Sızım, sızım sızlıyor,
İçindeki kanayan yaran.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!