Vedalaşmıştık.!
Bir yaz, akşamında
Kavaklar, pamuk dökerken
Bakışıp, ağlamıştık
Sivas’ın taş sokaklarında..
Belki sen unuttun ama
Yaşlarla dolmuş gözlerin
Söyle neden ağlıyorsun
Gözlerime dalıp dalıp
Benden bir şey saklıyorsun
Bir şey demek istiyorsun
Önce evler,
Sonra kalper betonlaştı.
Ardından;
Sokağımızda ki çeşme,
Gözlerimizde ki neşe kurudu.
Pek şey kalmadı eskilerden;
Nesimi'nin derisini yüzdüler,
Pir Sultan Abdal'ı dara çektiler.
Koca Nazım'ı yurdundan sürdüler.
Hak'dan hukuktan yana oldu diye;
Kim bilir Celal'a neler ederler ?
Bugün şöyle bir baktım ölenlere,
Mezar derinliği aynı seviye.
Yaşarken çıksan da en zirvelere.
Sonunda ineceksin aynı yere...
Benim gözlerimi, gönlüm doyurmuş.
Aç gözlü olana, ben adam demem.
İnsanı sev diye; Rabbim buyurmuş,
İnsan sevmeyenle hasbihal etmem.
Kin tutup da insanlara bilenmem ,
Sen yaban gülü, ben yaralı yürek,
Geçti,gitti yıllar seni severek,
Sen beni unut gülüm,ben de seni,
Kavuşmamız için; mucize gerek.
Celal Özdemir
Her nereye baksam karşımdasın sen.
Uykulara dalsam düşümdesin sen.
Yazdığım şiirde, türkümdesin sen.
Seni unutmak mümkün mü sevdiğim ?
Bir hıçkırıkmış meğer,
Bu aşktan arta kalan.
Yılların arkasından,
Şimdi benim ağlayan.
Belki barışırız diye,
Çıkıp sana geldiğimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!