Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Cümle sokaklar gül kokmuş,
Yãrim mi geçti buradan ?
Bülbüller dilini yutmuş,
Gülüm mü geçti buradan ?

Bizi tüp kuyruğundan,
Tüpcü Fikret kurtardı.
Sen bilmezsin bunları,
Ne günlerimiz vardı.

Bırak sen onu bunu,

Canımdan çok severim,
Uğrunda kan veririm,
Canım, kanım, her şeyim,
Türkiye’m, memleketim.

Bölemez kimse seni,

Ahu gibi bakışına vuruldum,
Yitirdim aklımı bir deli oldum.
Özenmiş yaratmış seni yaradan,
Boncuk, boncuk gözlerinde kayboldum.

Ne Almanya,ne İsveç, ne Fransa,
Gözümde yok her yanı altın olsa.
Hasretim dönüştü kedere, yasa.
Tut elimden götür beni Sivas'a...

Gurbetin her yeri mahpus dan beter,

Sanma evrende güneşsin,
Sanma ki dünyada teksin.
Senden nice güzeller var,
Artık umrumda değilsin...

Ister, dilin af dilesin,

Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.
Adım mecnun oldu elin dilinde.
Öl dedinde, ölmedim mi yolunda ?
Ben peşinden koşa koşa yoruldum...

Mutluluğun adresini,
Biliyorsan söyle usta.
Seni yaratan Rab'bini
Seviyorsan söyle usta…

Sen de seviyordun beni,
Gözlerinden okuyordum.
Tıpkı ben de senin gibi
Söylemeye korkuyordum.

✍️ Celal Özdemir

Bir yanım Madımak,

Diğer yanım Başbağlar.

Bir yanımda yangınlar,