Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Saklambaç oynarken,
Kaybettik çocukluğumuzu.

Kiminin bir ağaç kovuğunda,
Kiminin bir duvar arkasında,
Kiminin de bir nehir kıyısında,

Yönümü yönüne dönüp yatardım
Gece dua edip dilek tutardım
Her gün Allah’a yalvardım yakardım
Yinede ben sana kavuşamadım

Yar sana türküler yazdım
Yazdıkça kağıt ağladı
İsyan edip yaptığına
Mürekkep divit ağladı

Artık bana yaramazsın

Sararmış bir resim buldum çekmecenin dibinde,
Gülüşün kalmış içinde, ben kalmamışım sende.
Zaman buruşturmuş bizi, köşeleri yırtık,
Bakınca anladım… en çok hatıralar kırık.

Bir arka yüzü var yazısız, suskun ve yarım,

Ne hazanım bitti ne karakışım.
Bir yere sığmadı belalı başım.
Ne acılarım dindi ne göz yaşım.
Oysa doğarken peşin ağlamıştım.

Celal Özdemir

Kesme bulut kesme, Ay'ın önünü,
O yar gelirse bulamaz yönünü.
Yeter ki göreyim son kez yüzünü,
İstersen yağmur ol darılmam sana.

Celal Özdemir

Neredeysen gel sevgilim,
Çok var mı daha gelmeye?
Dermanım kalmadı benim,
Yollarını beklemeye.

Albümdeki siyah beyaz

O çocukluk günlerimiz,
Hiç aklına geliyor mu?
Hatırlandıkça mazimiz,
Yüreğin hiç titriyor mu?

O an hala hatırımda,

Rüzgar sen benim yerime
Dokun yarin ellerine
Kokusundan alıp getir
Belki dermandır derdime

Rüzgar sen benim yerime

Rüzgar sen benim yerime
Dokun yarin ellerine
Kokusundan alıp getir
Belki dermandır derdime

Rüzgar sen benim yerime