Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Özgürlük,
Bir kapıyı çarpmak değil,
Ardına bakmadan çıkmak hiç değil.

Özgürlük,
İçimdeki korkuya rağmen

Mecbur muydun bırakmaya elimi,
Mecbur muydun bozmaya yeminini,
Dur son defa tutayım ellerini,
Daha sen gitmeden özledim seni.

Celal Özdemir

Sevilmeden sevdiğim için
Ben senden özür diliyorum.
Gereğinden fazla değer verdiğim için
Ben kendimden özür diliyorum.

Adını kazımak için canını yaktığım

Ne güzel seni;
Gözdağı'na çıkıp,
Yükseklerden seyretmek.
Ey şirin Pendik

Ne güzel Gözdağı'ndan;

Gün oldu,
Babamızın eskilerinden,
Elbiseler diktirdik.
Gün oldu,
Eski ayakkabılara
Pençe yaptırıp giydik.

Olur ya !




Birgün karşılaşırsak;

Toprak idim çöle döndüm.
Yapraktım gazele döndüm.
Birgün gün yüzü görmeden,
Ne tez geldin geçtin ömrüm?

Goncayken soldu güllerim.

Sayamadan geçen yıllar,
Yürümeden biten yollar,
Kavuşamadığım o yar,
Cümlenizin gözü aydın,
Ömrüme sonbahar gelmiş...

Yüreğimde koca bir sevda,
Omuzlarımda, yalan dünya
Anlatamadan derdimi kimseye,
Yaşadım durdum yıllarca...

Celal Özdemir

Benim derdim dağı aşar
Ulaşırsa umman taşar
O yar aklıma geldikçe
Gözümden dereler coşar

Dokunmayın ben ağlarım