Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Bir hıçkırıkmış meğer,
Bu aşktan arta kalan.
Yılların arkasından,
Şimdi benim ağlayan.
Belki barışırız diye,
Çıkıp sana geldiğimde.

Küçüktük, çocuktuk.
Birazda körpeciktik.
Belki de bu yüzden,
Hesapsız kitapsız sevdik.

Ne haldeyim şimdi bir görsen beni
Sen öldürdün seni candan seveni
Gel de bir mezar kaz,biç tir kefeni
Hesapsız kitapsız sevmişim seni

Celal Özdemir

Küçüktük, çocuktuk.
Birazda körpeciktik.
Belki de bu yüzden,
Hesapsız kitapsız sevdik.

Senden bana tek hatıra
İçimdeki gizli yara
Çekiyorum acısını
Her gün ağlaya ağlaya

Yaram el değmez yerlerde

Dostlar bir,bir gidiyorsa,
Umutlar tükenip,bitiyorsa,
Yıllar kaybolup,yitiyorsa,
Demek ki ihtiyarlıyoruz be usta.

İki dere bir arada
Kaldım ben imkansızlar da
Sen orada mutlu musun
Ben ağlarken buralarda

İlk aşklar bulaşıcıdır,
Sarıyor tüm vücudunu.
Çekip, çekip duruyorsun,
Bulamıyorsun ucunu.

Celal Özdemir

Sen yüreğime düşen ilk cemreydin...
Gözlerimden dökülen ilk çiseydin,
Şiirlerimde ki ilk kelimeydin,
Ölür müydün sanki sende sevseydin?

Şimdi sen sol yanımda bir yarasın

Ne tadım kalmış benim nede tuzum
Her gün kederliyim hep huzursuzum
Ne gece güler ne gündüz bu yüzüm
Ben rüyalarımda bile mutsuzum