Özgürlük Şiiri - Celal Özdemir

Özgürlük,
Bir kapıyı çarpmak değil,
Ardına bakmadan çıkmak hiç değil.

Özgürlük,
İçimdeki korkuya rağmen
Yerimde durabilmek bazen.

Bir sigara dumanı gibi
Dağılmak ister insan,
Ama külü avucunda kalır.

Özgürlük,
Kimseye anlatmak zorunda kalmadan
Susabilmektir biraz da.

Ne zincir sesidir hep duyulan,
Ne de yüksek bir slogan.

Özgürlük,
Geceyle barışmak,
Yalnızlığı inkâr etmeden
Kendine “buradayım” diyebilmektir.

Ben özgürlüğü
Bir gidişte değil,
Kalıp da değişebilmekte öğrendim.

Ve en çok da şunu bildim:
İnsan,
Kendinden kaçmayı bıraktığı gün
İlk kez özgür olur.

✍️ Celal Özdemir