Yazdığım mektuplarım,
Emeklerim uğraşlarım.
Döktüğüm gözyaşlarım,
Sana sadakam olsun.
Ben sana ne ettim ki?
Yeter oynama benimle,
Söz veriyor gelmiyorsun.
Seni seven aşığını,
Adam gibi sevmiyorsun
Ne senden yar oldu bana,
Ne benden yar oldu sana.
Sen orada, ben burada,
Küle döndük yana, yana.
Aşkının narına düşmüş yüreğim
Senden başkasını sevemiyorum
Senin adına kilitlenmiş dilim
Senden gayrısını diyemiyorum
Bağladılar sanki iki gözümü
Sen denizsin, ben efkar.
Vur üstüme, üstüme !
Dağıtsın efkarımı dalgalar.
Biliyorum bu son mevsim,
Ben hazanım, sense bahar.
Aramızda mesafeler var !
Seksenlerde çocuk olmak demek,
Sokakta akşam ezanına kadar kalmak demek.
Annenin pencereden “gel artık!” diye bağırması,
Ama senin saklambaçta hâlâ saklanıyor olman demek…
Seksenlerde çocuk olmak demek,
Sensiz bu şehrin;
Her yanı ıssız.
Sokaklar sessiz,
Gülleri kokusuz.
Vakit gecenin tam ortası,
Ellerim cebimde yürüyorum,
Tamamlanmamış binası,
Ne camı var, ne sıvası.
Ağlar anası, babası,
Şehit evidir burası.
Ağıtları hiç dinmedi,
Herkes bezirgan olmuş, pazar kurmuş.
Eşini, dostunu satan, satana.
Her yer mektepsiz alimlerle dolmuş,
Kıçından uydurup, atan, atana..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!