Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

İki dere bir arada
Kaldım ben imkansızlar da
Sen orada mutlu musun
Ben ağlarken buralarda

İlk aşkım,
Adını söyleyince ürperen sesimdi benim.

Ne sevmesini biliyordum,
Ne de vazgeçmeyi…
Sadece inanıyordum.

İlk aşkım, ilk heyecanım,
Kalbimde çarpan en deli zamanım.
Bir bakışınla değişti mevsimler,
Adını fısıldadı rüzgârım.

Çocuktum belki, acemi, ürkek,

İlk aşklar bulaşıcıdır,
Sarıyor tüm vücudunu.
Çekip, çekip duruyorsun,
Bulamıyorsun ucunu.

Celal Özdemir

Sen yüreğime düşen ilk cemreydin...
Gözlerimden dökülen ilk çiseydin,
Şiirlerimde ki ilk kelimeydin,
Ölür müydün sanki sende sevseydin?

Şimdi sen sol yanımda bir yarasın

İlk aşkım, ilk heyecanım,
Kalbimde çarpan en deli zamanım.
Bir bakışınla değişti mevsimler,
Adını fısıldadı rüzgârım.

Çocuktum belki, acemi, ürkek,

Bir yazsam ben dertlerimi,
Kağıt ağlar, kalem ağlar.
Söylersem türkülerimi,
Saz ağlar, tezenem ağlar...

Bir açsam yaralarımı,

Ulan arkadaş bu nasıl iş böyle?
Seversin, seversin, seversin...
Sonra yoktan bir sebeple küsersin,
Ya o çekip gider, ya sen gidersin..

Gurur yaparsın ama yine de beklersin.

Kalenin arkasında,
Parlıyor Gök Medrese.
Kurban olduğum Allah;
O yari bana verse.

Alibaba höllüklük,

Manalı, manalı bakıp,
Bezdirme beni vefasız.
Yüreğime hançer çakıp,
Gezdirme beni vefasız.

Her bakışın ayrı mana,