Yağsın sağanak, sağanak,
Yağsın Nisan yağmurları.
Ne toz kalsın, ne bir tozak,
Yıkasın tüm sokakları.
Celal Özdemir
Ben seni beklerken,
Her trenin her seferinde,
Nice yolcular gelip geçti
Sen yoktun içlerinde.
Şimdi sızılar vurdu
Beklemekten dizlerime
Olmasan da yanımda
Ertelenmiş mutluluklarım,
Örselenmiş duygularım,
Sızlayan azgın yaralarım,
Hiç bitmeyen acılarım,
Ve asla unutamayacağım,
Nişan alıp sol yanımdan
Vurdun beni acımadan
Alsan da canımı candan
Yine de ölmüyor sevdan
Vur hançerini bağrıma
Canımdan can istesen
Düşünmeden veririm
Ecel olup gel desen
Çekinmeden gelirim
Ben sevince güzelim
Okul bahçesinde kaldı adın,
Bir köşede paslı bir umut gibi.
Zil çaldı, herkes sınıfa döndü,
Biz başka hayatlara dağıldık.
Aynı sıraya hiç oturamadık,
Kitaplar defterler çantan kolunda
Yürürdük seninle okul yolunda
Mazimiz sanki dün gibi aklımda
Aklıma düştükçe ağlarım gülüm
Hatıra defterimde bir resmin var
Okyanusun ortasında
Gezen bir sandal gibiyim.
Kimseler yok etrafımda,
Şaşkınım, aptal gibiyim.
Bir o yana, bir bu yana
Hani bir çocuk vardı ya,
Kara yağız delikanlı..!
Mahallenin en güzel,
En iyi kalpli kızına sevdalı
O hiç değişmedi
Eskisi gibi hümanist
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!