Hani bir çocuk vardı ya,
Kara yağız delikanlı..!
Mahallenin en güzel,
En iyi kalpli kızına sevdalı
O hiç değişmedi
Eskisi gibi hümanist
Geceyi almış yanına,
Misafirim oldu keder.
Efkarımdan içsem şimdi;
Yeminle bir büyük biter.
Akşam yatıyorum dertle,
Dedi ki, ne haldesin?
Dedim ki, kendi halimdeyim...
Dedi ki, kiminlesin?
Dedim ki, dertlerleyim...
Sen şiirdin,
Ben de şair.
Ben her gün seni yazdım,
Sen bir kez bile okuyamadın...
İşte bu yüzden,
Hep kendim yazdım,
Sen hiç gelmeyecek biri için kapı araladın mı?
Ben araladım.
Üstelik rüzgâr girsin diye değil,
belki ayak sesin karışır diye.
Oyalı al yazması var,
Halhalı var, hızması var.
Ceylan gibi gezmesi var,
Gardaş kimlerden bu güzel ?
Kara, kara yüzleri var,
Kimler geldi, kimler gitti dünyadan,
Kimi zengin öldü, kimi gariban.
Vazgeç kibirinden, vazgeç havandan,
Bir dirhem götüremezsin malından.
✍️ Celal Özdemir
Firdevs-i ala' da ki gül müsün sen,
İrem bağında ki bülbül müsün sen?
Gülmeyen yüzümü güldürmek için,
Rabbimin verdiği ödül müsün sen?
Kır dümeni buradan kaptan
Sevdanın icat edilmediği,
Dertlerin bilinmediği,
İnsanlığın ölmediği,
Bir yer biliyorsan eğer
Oralara doğru götür beni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!