Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Bir gün olsun gülemeden,
Gözyaşımı silemeden,
Vuslata erişemeden,
Ne çabuk bittiniz yıllar?

Ben şimdi ne yapacağım?

Kaçıp gitsem ben dağların başına
Yine düşüp gelir dertler peşime
Felek hançerini sokmuş döşüme
Kader bundan sonra gülse ne çare

Uçan kuşlar haber verin o yare

Vedalaşmıştık.!
Bir yaz, akşamında
Kavaklar, pamuk dökerken
Bakışıp, ağlamıştık
Sivas’ın taş sokaklarında..
Belki sen unuttun ama

Yaşlarla dolmuş gözlerin
Söyle neden ağlıyorsun
Gözlerime dalıp dalıp
Benden bir şey saklıyorsun

Bir şey demek istiyorsun

Bu hayattan;
Başka ne isterim ?

Verdi cömertçe
Tarifsiz acıları,
Vedasız ayrılıkları,

Özlersin, gidemezsin.

Nasılsın diyemezsin.

Bir şey gelmez elinden.

Bugün şöyle bir baktım ölenlere,
Mezar derinliği aynı seviye.
Yaşarken çıksan da en zirvelere.
Sonunda ineceksin aynı yere...

Mazide kaldın sevgilim,
Eski bir fotoğraf gibi.
Solmuş kenarları zamanın,
Bakmaya kıyamadığım…

Bir şarkı çalar geceden,

Bahçeleri bozup, bina yapmışlar.

Eşi dostu bir kenara atmışlar.

Yari gelin edip kına yakmışlar,

Susup,susup bakma öyle,

Ne olur bir şeyler söyle.

Seviyorum dedim diye,