Ne olur sevgili
Yorgun yüreğimi
İncitmeden sev
Kabuklanmış yaralarımı
Kanatmadan sev
Zaten felek vurmuş bana,
Bir de sen vursan ne yazar?
Herkes bir taş atmış bana,
Bir de sen atsan ne yazar?
Alışığım ben dertlere,
Önce evler,
Sonra kalper betonlaştı.
Ardından;
Sokağımızda ki çeşme,
Gözlerimizde ki neşe kurudu.
Pek şey kalmadı eskilerden;
Nesimi'nin derisini yüzdüler,
Pir Sultan Abdal'ı dara çektiler.
Koca Nazım'ı yurdundan sürdüler.
Hak'dan hukuktan yana oldu diye;
Kim bilir Celal'a neler ederler ?
Hayat beni çıkmazlara daldırdı,
Elleri,arkamdan bana güldürdü.
Ben kalktıkça vurdu yere indirdi,
Neyini seveyim ben bu hayatın...
Bana diyorlar ki etme sen isyan,
Ne zaman;
Ağlayan bir çocuk görsem,
Çocukluğum gelir o an aklıma.
Ne zaman çocukluğumu düşünsem;
Bir şey gelir saplanır, tam sol yanıma.
.
Biz daha demin çocuktuk,
Ne zaman büyüdük usta ?
Minnacıktık, küçücüktük,
Ne zaman süzüldük usta ?
Dalda duran tomurcuktuk ,
Ben daha dün çocuktum,
Ne zaman büyüdüm anne ?
Sokakta kaldı bisikletim, topum.
Ben, ne zaman ihtiyar oldum ?
Görünce tüm aynaları;
Ben daha dün bir çocuktum,
Ne zaman ihtiyar oldum ?
Gül dalında tomurcuktum,
Ne zaman sarardım soldum ?
Birgün gün yüzü görmeden,
Ben daha dün bir çocuktum,
Ne zaman ihtiyar oldum ?
Gül dalında tomurcuktum,
Ne zaman sarardım soldum ?
Birgün gün yüzü görmeden,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!