Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sana göre hayat güzeldi.
Hasret yoktu.
Gam yoktu.
Keder yoktu.
Kim ne der diye düşünmek,
O şimdi kiminle diye,

Bana sevmenin yaşı olmaz dediğinde inanmıştım,
Sevenler hiç ağlamaz,
Hep mutlu olur sanmıştım,
Meğer sen bedenimin yaşından bahsetmişsin,
Ben gözlerimin yaşı sanıp aldanmışım...

Ben kalbimi verdim,
Sen ahımı aldın.
Ah dediğin nedir ki,
Kalbimden değerli sandın.
Bak gör;
Artık kimse sana,

Bir zamanlar herşeyimdin.
Bazen anne sevgisini buluyordum kollarında.
Bazen merhamete kavuşuyordum kapında.
Çocuk oluyor ağlıyordum.
Dost oluyor gülüyordum.
Sevgili olup sana geliyordum...

Sana nasıl korkma derim ki,
Gözlerinin önünde alev alıp,
Cayır cayır yanmışlığım varken.
Ben sana nasıl sev diyebilirim ki.
Sevenin düştüğü kor ateşi,
Kendi gözlerinle görmüşlüğün varken...

Ey gönlüm;
Hani gitmek zordu.
Bunca derdin içinde,
Zor olanı yapmak,
Sana mı kaldı?

Ben sana nasıl güveneyim...
Bitip tükenmiş bu canı,
Bir daha kırmayacağını,
Tekrar yakıp yıkmayacağını,
Nereden bileyim.
Bakıp görmez misin halimi?

Ben sana ne desem, nasıl çağırsam.
Adını söylesem, utanır ar ederim.
Yar desem, dünyayı kendime dar ederim.
Can desem, gün gelir Azrail'e teslim ederim.
Ne desem sana ben, nasıl çağırsam.
Kalbimin sesini sana nasıl duyursam.

Benim sana olan aşkım;
Kelebeğin hayata tutunması gibiydi.
Sen bitti sanırsın ama
Biten sadece nefesimdi!

Ben adam olmam...
Bunu sana sarılıp,
Sev beni diye yalvarırken anladım.
Ölmeden asla aranmam.
Bunu gitmem gerektiğini bilip,
Görmezden gelirken anladım.