Caner Gümüş Şiirleri - Şair Caner Gümüş

Sonra atlıyorum otobüse ve
Kaçıyorum bu şehirden.
Camdan bakıyorum geride kalanlara ama
Kendi yüzümü görüyorum.
Yollar geçiyor yüzümden,
Yıllar geçiyor.

Artık değil,herkeste görüyor
Yeşilin adı kaldı dudaklarımızda şiirimizde
Ne baharı yeşil artık dünyanın ne özlemi
Filmlerimiz dahi çayır çimen kokmuyor artık
Ya giydiğimiz kazakta yeşil olmasa ne yaparız
Başka türlü yeşilin adı geçer mi muhabbette.

Sonra atlıyorum otobüse ve,
Kaçıyorum bu şehirden.
Camdan bakıyorum geridekilere ama,
Kendi yüzümü görüyorum.
Yollar geçiyor yüzümden ,
Yıllar geçiyor.

Yine gidiyorum,
Yine düşüyorum yollara,
Yüzümdeki çizgiler artıkça artıyor,
Yollardaki çizgiler bitmiyor.
Bin kez pişman olsam gittiğim yoldan
Geri dönmek hiç nasip olmuyor.

Ben de her sabah yalnızlığıma
Kahvaltı hazırlıyorum.
Çok seviyorum yalnızlığımı.
Çayı şekersiz içer masrafsızdır.
Gerekmedikçe konuşmaz,
Hala gerekmedi mesela.

Kahvaltıya başlayacaktım ki,
Kapı çaldı gittim açtım.
"merhaba ben yalnızlık" dedi.
Ben de tam ağızımı açacaktım ki,
Benim ki girdi araya;
"merhaba ben de yalnızlık" dedi.

Ben her sese,
Her kapı gıcırtısına,
Gelmeyen herkese,
Soluk yalnızlığına,
Kahvaltı hazırlayanlardanım.
Dokunmayın,

Sizin hiç yeni hayalleriniz oldu mu ?
Yoksa siz de benim gibi ,
Başkalarının hayallerinde mi boğuldunuz ?
Sizin de kapalı mıydı gökyüzünüz ?
Kırık mıydı kanadınız kolunuz ?

Öyle derin derin bakıyordu ki yar,
Uçurumun kenarında yürümüş,
Gezmişim diyar diyar.
Ruhum iki odalı,
Karanlık bir kuyuya düşmüş,
Etrafı taş duvar.

Gözyaşlarım kuruduğundan beri,
Baktığım her yer sensizlik.
En yeşil ormanlarda,
En sulak ovalarda bile,
Kızgın kumlar görüyorum.
Havada asılı duruyor kuşlar.